گزیده متن: فرزند عزیزم عزت السلطنه، اگر در این مدت خبری نمی نوشتم در حقیقت من شش ماه نه مرده بودم نه زنده، مخصوصاً گفتم سالار بنویسند طهران که به شماها نگویند زیرا که خبر پریشانی خیال حاصلی نداشت. باری حالا الحمد الله حالم خوش است، ده روز است روزی نیم ساعت راه می‌روم. روزی یک ساعت با کالسکه گردش ‌می کنم، از تختخواب خودم پایین می آیم. حالا حکیم می گوید بعد از یک ماه دیگر می‌توانی به ایران بروی. باری از طرف من مطمئن باشید. شنیدم شما را نواب والا عباس میرزا دام اقباله احضار کرده است به تبریز، خیلی خوش‌وقت شدم. امیدوارم به شما خوش بگذرد. البته زن وشوی از برای آن باشند که دل آویز و مهربان باشید. مخصوصاً وصیت می کنم تا می توانی با شوهر خوش زبان و مهربان باش. هیچ دعا و افسونی بالاتر از محبت و مهربانی نیست. جان و دل و فرزند عزیزم، هما جان، انشاءالله سلامت است. البته در ادب و احترام نسبت به حضرت علیه عالیه عزت الدوله دامت شوکتها خودداری و غفلت نداشته باشی. نواب شاهزاده محمد حسین میرزا چند روز قبل که می‌خواست برود روسیه آمد ژنو سه چهار روز میهمان سالار بود، الحمدالله سلامت است. همچنین الحمدالله عمل بدن سرکار نصرت الدوله به خوبی ختم شد. اغلب مراسلات ایشان می رسد. زیاده حال تحریر ندارم.