تصدق وجود عزیزت شوم مرقومه سرکار دیروز عصر بواسطه بابا حسن زیارت گردید جعبه را هم آوردند از اینکه بحمدالله سلامت بوده‌اید هزارها شکر نمودم حال من همان که بوده هست هیچ به‌بودی [بهبودی] ندارم و فعلا بدستورالعمل ناصرالممالک مشغول معالجه هستم مرقوم فرموده بودید اسمعیل آباد بیایم و چند روز بمانم تا اینکه بهتر شوم قربانت شوم باز اینجا طبیب است همه روزه می‌آید دستورالعمل می‌دهد دوا و غذا را به تجویز و دستورالعمل او می‌خورم آنجا که بیایم نمی‌دانم چه بخورم و چه بنمایم و احتمال سخت‌ترشدن می‌رود و ثانیا این مرد که حاکم تازه وارد شده هر روز نسبت به کار فوج و سرباز کاری دارد و سوال و جواب می‌خواهد بنماید چطور می‌شود برحال خود بگذارم و بیایم آمدن سرکار بشهر بهتر و اولاتر است همان که خودتان مرقوم فرموده بودید فردا یا پس‌فردا درشکه می‌فرستم دو ساعت به غروب مانده از آنجا سوار می‌شوید نیم ساعت از شب گذشته وارد شهر و بر منزل می‌شوید احدی هم از آمدنتان مطلع نمی‌شود بشود هم طوری نیست آقای عدل‌السلطنه امروز تشریف می‌آورند باغین صبحی شرحی در باب تشریف آوردن سرکار بشهر خدمت‌شان عرض کرده با آدم مخصوص فرستاد باغین تا شب جوابش می‌آید و صبح هم خودشان تشریف می‌آورند اسمعیل‌آباد خدمت ایشان هم همین‌طور عرض کردم که درشکه را فردا بفرستم اسمعیل‌آباد پس‌فردا عصر دو به غروب سوار شده تشریف بیاورید عجالتا کسی را جز ملا معصومه همراه نیاورید اسباب هم ابدا لازم نیست بعد متدرجا آورده می‌شود فقط خود سرکار با ملا معصومه و یکدست یا دو دست لباس برای خودتان تو یک بوقچه [بقچه] گذارده بگذارید توی درشکه جلو خودتان [[پشت سند:] و تشریف بیاورید مقبل و تمنا و سایرین و اسبابی که هست همانجا باشند بعد بمرور متدرجا مال میفرستم آورده می‌شوند مبادا مسامحه در تشریف آوردن خودتان بفرمائید خدمت سرکار علیه بی‌بی و حضرت علیه سرکار خانم عرض بندگی برسانید زیاد بر این بمرگ خودت نمی‌توانم چیزی عرض نمایم باقی قربانت شوم