قربانت گردم تصدقت شوم عزیزتر از جانم خدا مرا به تصدق روی مثل ماهت بکند دردهایت بجانم بیاید به ذات پاک الهی دلم برایت کباب است مثل دیوانها [دیوانه‌ها] شب و روز خودم را نمی‌فهمم دوچار [دچار] این ضعیفه بی‌عقل نادان شده‌ام حالا سی چهل مال را نوشته از بم آورده‌اند توی شهر هر ساعت یک نوع حرف مهمل بی‌سروتهی میزند گاهی می‌گوید توی را [راه] دزد است می‌ترسم بروم گاهی می‌گوید بعد از عید اضحی که عید قربان باشد می‌روم خیر نکند خودش و خلقی را سرگردان دارد شب اول که آمدم شهر رفتم توی خانه نزد او بچه‌هایش آنچه بطور نصیحت و ملایمت با او حرف زدم دیدم هیچ نمی‌فهمند خلقم خفه شد آمدم بیرون و دیگر نرفتم شب‌ها هم بیرون می‌خوابم و نخواهم دیگر او را ملاقات کرد و حالا که این قسم است تکلیف جز این نیست روز دوشنبه یا سه‌شنبه من می‌آیم اسمعیل آباد یک روز مانده در خدمت سرکار از راه ماهانی انشاءالله می‌رویم سرآسیاب و آنجا هستم تا این احمق برود بم آنوقت می‌آئیم شهر دیگر انشاءالله تردید برای این کار ندارد. خدمت بندگان اجل اکرم آقای عدل السلطنه هم همین قسم شرحی عرض کرده‌ام خدمت سرکار علیه عالیه حاجی بی‌بی عزیزتر از جانم و حضرت علیه خانم عرض بندگی برسانید باقی تصدقت شوم.