گزیده متن: ۷ شهریور ۲۶، حضور مبارک عرضه می دارد، چندی قبل مشروحه عرض، تاکنون به زیارت جواب نائل نگشته. امیدوارم وجود مبارک قرین سلامت بوده، خاطر محترم را ملالی نباشد. این بنده از اوایل رمضان مبتلا به تب شده، [به] علاوه بی خوابی [، و] ناچار برای معالجه یک هفته در تبریز [ماندم]. چون دیدم وقت کار است معالجه را به اتمام نرسانده مراجعت [کردم] و به فضل خداوند مشغولم. مدتی است عامه نگران [اند] و این نگرانی خود باعث شده که کمتر مایلند به کار مشغول شوند. نگفته نماند مار گزیده از ریسمان سیاه می ترسد. با دیدن گذشته و به خاطراتی که متوجه بود باز صبر کرده و می کنم، ولی اندک تغییری بدون در نظر گرفتن هیچ ناگزیر از فرارم. تفصیل زاید. یک هفته هم که در تبریز بودم نبود دسته دسته اهالی رو به طهران روانه اند [ناخوانا] – رعایا خرمن ها را بر نمی دارند صدی پانزده می خواهند، جداً مشغول اقدامم تا چه حاصل شود. فعلاً اعتصابات رعایا کم و بیش هرچه بتوانم تحویل غله داده می شود – مالیات بر درآمد همانطور مسکوت مانده برای اینکه مشمول جریمه واقع نشوید مکاتبه کرده ام به دارائی میاندوآب به رجوع اینکه از اینج (ارق) متفاوت کردم انشاءالله تعقیب می نمایم [ناخوانا]. چغندر بد نیست ولی با این عدم مساعدت مرکز به فرستادن پول برای کارخانه نمی دانم موقع واریز حساب چگونه می توانم وجه دریافت دارم با هزاران تلگرافات و رفت و آمد رئیس کارخانه منحصر وجهی از مرکز فرستاد که فقط قسط اول مساعده زارعین را برای وجین دادند و مختصری از قسط دوم نمی دانم آخرکار تحویل چه می کنند. درصدد تهیه وجه هستم. […] بی پولی در تبریز یعنی آذربایجان خصوصا این صفحات طاقت فرسا همه تعطیل و سرگردانند. امیدم به خداوند است تا نیمه شهریور وجهی بفرستم. روز به روز امورات اداره کردن املاک به قدری سخت و بد می شود که نزدیک است عرض کنم از بنده کاری ساخته نخواهد بود. تجری رعیت و یأس آنها و به شدت و سختی به زیر چک افتادن ژاندارمها که هزار مرتبه همه چیزشان بیشتر از گذشته است و واقع با رعایا و مردم بیداد می کنند مبحثی است طولانی. مدتی است خدمت سرکار علیه تاج الملوک خانم و سرکار عزت الملوک خانم عرض بندگی دارم از آقازاده گان عزیزم بهرام میرزا و بهمن میرزا و مهری دخت خانم و هما خانم چه خبری دارید مرقوم فرمایید. ضعف و فرسودگی مانع تصدیع بیشتری است همه را دعا می گویم و از همه التماس دعا دارم. جسارت است.