“report on Wednesday, fourth of Shaʻban; a person named Sayyid Mahdi from Yazd had two houses and a garden in the Shishgilan neighborhood. In one of them he had accommodated his sister, and in the other one he lived with his apprentice, Muhammad Husayn from Usku. He had no wife and family. Last night, I was informed that at 2:30 in the morning, someone knocked on the door of a well known clergyman, saying, ‘I am the murderer, I have killed Sayyid Mahdi Yazdi, [please] let me in,’ but he was refused and left. I did not believe the story, so in the morning I sent someone to that person’s shop and it became clear that he had not opened his shop for the last two days. I sent someone to bring Nayib ʻAbd Allah, the Farrashbashi of the Shishgilan neighborhood along with Mirza ʻAli Khan. They saw that [the door of] Sayyid’s house was locked. Sayyid had one brother, so they summoned him, climbed a ladder, got into the house and saw that Sayyid’s head was cut and [he] had been wounded several times, lying in his bed. It became clear that there were two keys to Sayyid’s house, one kept by Sayyid and the other by Muhammad Husayn, who had locked the door after killing Sayyid and escaped. He is now in hiding. Let Usku’s governor know to arrest him if they find him in that area. We are also searching to find him here […]. Sayyid has a brother and a sister; he had sealed his shop. I sent someone to let merchants of Fars know and sealed his house and shop till his inheritors are found.” On the margin: “Brother, I read your report. This is an important case. Do your best to find Muhammad Husayn, the murderer. I wrote a telegram to the ruler of Dihkhavariqan, send it to him and watch so that the property and soul of the murdered does not get wasted.”

متن سند: راپورت روز چهارشنبه چهارم شهر شعبان؛ سید مهدی نامی بود یزدی، دو خانه و باغچه در محله ششگلان در یکی از آن خانه ها همشیره خود را گذاشته بوده است، در یکی هم خودش با یک نفر شاگرد محمد حسین نام اسکویی جوان امرومی[؟] نشسته است و اهل و عیالی هم نداشته. دیشب به چاکر خبر آوردند که دو ساعت و نیم از شب گذشته یک نفر رفته درب خانه یکی از علماء معتبر را زده است که من قاتلم، سید مهدی یزدی را به قتل رسانده ام، به من راه بدهید. از آنجا جواب یأس شنیده، رفته است. چاکر باور نکرده، صبح فرستادم درب حجره مشارالیه که خبری بگیرند. معلوم شد دو روز است به حجره نیامده است. چاکر فرستادم نائب عبدالله فراشباشی محله ششگلان را آورده، به همراه میرزا علیخان فرستاده، خود فرستادم رفتند ملاحظه کرده بودند خانه سید از پشت بسته است. سید یک نفر برادر داشته، او را هم حاضر کرده اند، نردبان گذاشته داخل خانه شده، دیده اند سر سید را از قفا بریده و از چند جا زخمدار نموده، سید در رختخواب خود به همان حالت افتاده است. معلوم می شود خانه سید دو کلید داشته، یکی در نزد سید می شده است، یکی در پیش آن محمد حسین نام. بعد از آنکه سید را به قتل رسانده، در را از کوچه بسته رفته است. حالا پیدا نیست، امر و مقرر شود به حاکم اسکو هم اطلاع دهند که آن طرف ها رفته باشد، گرفتار نمایند. در این بخش هم مواظبت می شود تا انشاءالله گرفتار شود…. [ابتدای این گزارش موجود نبود:] سید یک نفر برادر دارد، یک نفر همشیره حجره خود را مهر کرده بوده است. چاکر هم فرستادم به اطلاع تجار اهل فارس حجره و خانه اش را مهر کردند تا ورثه اش پیدا شود. [حاشیه سند:] نواب مستطاب والا و برادر؛ مکرماً راپورت شما را خواندم. این مسئله اهمیت دارد. البته سست نگیرید و اهتمام نمایید که محمدحسین نام قاتل پیدا شود. تلگرافی به حاکم دهخوارقان نوشته، لفاً فرستادم، مخابره نمایید و مراقبت نمایید که مال و حال مقتول تلف نشود.