نامه با امضای ثقة السلطنه: شکایت از بی‌اعتنایی رئیس الوزراء به نویسنده و اینکه تصور نمی‌کند این بی‌اعتنایی به خاطر دوستی او با قوام السلطنه باشد و این مسئله را از بی کسی خود می‌داند؛ اینکه مانند سلیمان میرزا یا طباطبایی واسطه ندارد تا سفارش او را بکند؛ شکایت از زمانه و مردم و نفرین قوام السلطنه که دوستی با او هیچ نتیجه‌ای برای وی نداشته به جز خسارت؛ و خواسته علی‌رغم مأیوس شدن مخاطب با کمک آقای ایروانی پیگیر کارش باشد. نامه با امضای مصطفی الصدوقی خطاب به نور چشم مکرم، در خصوص دیدن نامه مخاطب و عذرخواهی بابت تاخیر در دادن جواب؛ دیدن نامه‌ای که برای حضرت مستطاب اسلامیان پناهی نوشته بوده و شکایت بی‌مورد او در آن نامه؛ اینکه حکومت ارومیه و سلماس به وی واگذار شده و تا دو روز دیگر حرکت می‌کند و خواسته تا مخاطب نیز درباره آمدن نزد او یا ماندن در مشهد تصمیم بگیرد؛ اینکه شاهزاده مجلل الدوله والی خراسان شده و نویسنده سفارش مخاطب را به او کرده که در اداره ایالت شغلی به او بدهند؛ هم چنین اشاره به فرستادن متنی که از نصرة الملک رئیس دارالانشاء وزارت داخله گرفته برای مخاطب. در پشت همین نامه نوشته شده که آقای سلطان احمد خان کتاب [ناخوانا] او را همراه با لباسهایی که به ارومیه فرستاده می‌شود ارسال دارند. نامه با امضای محمد باقر الموسوی تبریزی، به تاریخ ربیع الاول ۴۴ [۱۳۴۴ ق]؛ در خصوص درخواست مخاطب برای صدور توصیه از مشیرالدوله است که نویسنده درباره علت تأخیر در جواب و اینکه حکومت ارومیه برای ثقة السلطنه معین شده و درباره او با وی مذاکره کرده است؛ خواسته مخاطب یا به طهران بیاید و همراه وی برود یا خودش بعداً برود؛ اینکه صدور توصیه بستگی به نظر مخاطب دارد؛ اما در حاشیه به او توصیه کرده بهتر است برود چون آذربایجان وطن اوست و بهتر از خراسان است. پاکت: خطاب به آقا میرزا اسمعیل خان صدوقی تبریزی، در مشهد، ربیع الاول ۱۳۴۴، با مهر محمد باقربن الموسوی