نامه احتمالا از حمیدالسلطان از ارومیه به تبریز، که محتوای آن به شرح زیر است: احوال پرسی و تبریک عید فطر چون می داند این مراسله شب عید به مخاطب می رسد، اظهار دلتنگی، جواب کاغذهایی که قبل از احیاء فرستاده بوده نگرفته است؛ ۱۵ قران به همشیره و ۵ تومان به کربلایی محمد خیاط فرستاده بوده است؛ اشاره به نامه عمید لشکر و درباره گرفتن یک جفت بازوبند طلا برای مخاطب، اینجا تحصیل آن ممکن نیست وگرنه مضایقه نمی کرد؛ ساخت ارومی ابدا قابل پسند نیست، از مخاطب می خواهد مبلغ وجه را ارزان تر تعیین کند تا او وجه را به تبریز بفرستد تا مخاطب به سلیقه خود طلا بخرد. همچنین چون مخاطب خیلی آرزو می کرده وجهی داشته تا آن را اجاره داده و ماهانه مبلغی از بابت آن بگیرد و اصل آن نیز باقی بماند، او پنجاه تومان به صورت برات تجاری و دو تومان هم که حواله علی اکبر سراج است فرستاده تا عمید لشکر تحویل گرقته به مخاطب بدهد؛ فرستادن پاکت مهر و موم همراه نامه، از مخاطب خواسته آن را باز نکند و در جای امنی نگاه دارد زیرا حاوی اسناد لازمه است؛ شش تومان فطریه فرستاده است که به فقرا بدهند؛ به عمید لشکر و سرکار علیه خانم سلام رسانده، احوال علویه خانم و سلطان خانم عیال مشهدی ولی را پرسیده، آیا شوکت خانم والده میرزا ابوالفضل در شهر است یا به ده رفته، آیا اهل و عیال مدیر الایاله حرکت کرده اند یا خیر، و درخواست فرستادن ظرف؛ خواسته جواب را بدهند عمید لشکر بنویسد، تا کسی نداند و چشم نزند حال آنکه چیزی نداریم؛ احوال پرسی از خانم صدیقه و خانم صفیه و اینکه رمضان با او چطور راه رفتید، بد اخمی کردید و کتک کاری یا خیر؛ درباره شیشه های بید مشک و گلاب و بویمادرن که برایشان فرستاده، و گرفتن آن ها از حاجی ابوالقاسم یا حاجی حسین آقا ارومچی که در سرای حاجی میرزا جلیل حجره دارد؛ به زودی به نزد آنان خواهد رفت و دلتنگ نباشند و نورچشمان هم غصه نخورند.