میرزا ابراهیم تاجر، پسر حاج میر حسین، تمام دارایی و ماترکش شامل خانه و باغچه و دکاکین در قصبه سراب و حمام را با سه پسرش کربلایی میر آقا، آقا میر باقر، و آقا میر ابوالقاسم در ازای یک زوج کفش صاغری به مبلغ پنج هزار دینار و یک من گندم به وزن هزار مثقال جدید مصالحه کرده است، مشروط بر این که تا زمانی که خود در قید حیات است از منافع آن منتفع شود و این که متصالحین بعد از وفات میرزا ابراهیم مبلغ یکصد تومان رایج تبریزی ریال ۲۶ نخودی از قرار یک هزار دینار به دو دختر او، سلطنت خانم و ستاره خانم، هر یک پنجاه تومان، بدهند، صد تومان هم بابت مخارج شرعی وی صرف کنند، یک دانگ حمام و یک دانگ قریه هولیق را سالانه برای او احسان کنند، و چنانچه از فرزندان دختر و پسر هر کدام استحقاقی نشان داد از منافع دو فقره ملک حمام و قریه هولیق نسبت به دیگران مقدار بیشتری به او بدهند. میرزا ابراهیم پسر بزرگ خود را وصی و همسرش را ناظر وصیت نامه معرفی کرده است و مهریه را نیز بر ذمه متصالحین [پسرانش] قرار داده است. او همچنین پسر بزرگش را قیم برادران کوچک خود قرار داده تا با نظارت ناظر از اموال آنان تا رسیدن به سن بلوغ محافظت کند.