[گزیده متن:] خدمت جناب مستطاب حکیم الممالک وزیر دربار که دستخط جهان مطاع همایونی را که از قزوین بود مقرر فرموده بودند کی مراجعت می‌کنی زیارت نمود خود جنابعالی از حال و وضع من کما کیفی مطلعید و می‌دانید که بیش از سه سال بی‌سرپرست زندگی کردن از قوه تحمل من خارج و به همین جهت از خاکپای همایونی اضطرارا اجازه مرخصی حاصل و به عتبات حرکت نموده از آن طرف از روزی که وارد اینجا شده‌ام چنانچه خودتان از سابقه حملات عصبانی من مستحضرید اینجاها شدت کرده و به واسطه گرمی هوا خودم و دو نفر اولاد بدبختم ناخوش و خود فرمانفرما هم [ناخوانا] و با گرمای آتیه در معرض تلف خواهیم بود باز الجاءً از اینجا خدمت جنابعالی التماس و تمنا می‌کنم به هر شکل می‌دانید شرح حال مرا به خاکپای همایونی عرض و این سه چهار ماهه تابستانی اجازه بخواهید و با فرمانفرما و بچه‌هایم برویم هم زیارت زینبیه شام را کرده و هم تابستانی را در ییلاقات شام به سر برده تا بعد از مراجعت اعلیحضرت همایونی از فرنگستان به هر نقطه اجازه دهند با فرمانفرما مراجعت کنم و هرگاه این مسئله را تصویب نفرمایند اینقدر زحمات و ترحماً و تفصیلاً التجا می‌کنم تکلیف معین فرمایید که تلف نشویم و این فقره هم واضح است که من تلف شدن را به زندگانی کردن بی‌سرپرست ترجیح می‌دهم خصوصاً که جمع کارها و رشته زندگانی خودم و اطفالم از هم گسیخته شده و غیر ممکن است که بیش از این بتوانم اطفالم را با بی پدری نگاهداری کنم یا آنها را از پدر جدا نماییم و اگر چه تمام عرایض و مطالب ما حمل بر دروغ می‌شود ولی اینقدر الجاء عرض می‌کنم که از همه ماها استطاعت مالی و جانی خصوصاً با مخارج گزاف این حدود سلب شده و امکان تحمل در خود نمی‌بینم دیگر تا لطف خدا و توجه جنابعالی چه کند عزت السلطنه [حاشیه:] به تاریخ پنجم شهر محرم ۱۳۱۸ این صورت تلگرافخانه قصر رسیده و فوری مخابره شده است هادی تلگرافچی