دنیای زنان در عصر قاجار

دنیای زنان در عصر قاجار

قدسیه اشرف

ت ۱ آذر ۱۲۶۸ ش تهران
و ۲۷ فروردين ۱۳۵۵ ش تهران

قدسیه اشرف (یا قدسیه مریم اشرف)، دختر صفیه منور خانم و میرزا فضل الله (ملا اشرف کنی)، در ۱ آذر ۱۲۶۸ش (۱۳۰۷ق)‌ در مجیدآباد، شمال شرق تهران، به دنیا آمد. او از اولین زنان ایرانی بود که تحصیلات عالیه خود را در غرب انجام داد. قدسیه اشرف یک خیّر بهائی بود و برنامه‌های آموزشی و بهداشتی زیادی، به خصوص برای زنان و کودکان، برگزار کرد. قدسیه اشرف در روز ۲۷ فروردین ۱۳۵۵ش، پس از یک دوره کوتاه بیماری، در تهران درگذشت و در گلستان جاوید، قبرستان بهائیان، به خاک سپرده شد.

قدسیه اشرف ابتدا نزد میرزا باجی ‌خانم با دست‌نوشته‌های دینی فارسی و عربی آشنا شد و پس از آن نزد میرزا یوسف‌ خان وجدانی نوشتن را آموخت. کلاس‌های زبان انگلیسی مدرسه آمریکایی تهران را در سه سال به پایان رسانید. در سال ۱۲۹۰ش به همراه دوستان خانوادگی از جمله لطف‌الله حکیم به آمریکا رفت. در سال ۱۲۹۱ش، قدسیه اشرف به درخواست عبدالبهاء (فرزند ارشد بهاءالله) به نمایندگی از طرف بانوان شرق در پایه‌گذاری مشرق الاذکار در ولمت، ایلینوی، شرکت کرد. در سال ۱۲۹۶ش از دانشگاه بُستن لیسانس، و همان سال گواهینامه صلیب ‌سرخ آمریکا، و در سال ۱۲۹۷ش از دانشگاه کلمبیا مدرک فوق لیسانس دریافت کرد. قدسیه اشرف در سال ۱۲۹۸ش به ایران بازگشت، کلاس‌هایی برای پیشرفت بانوان ترتیب داد و از بنیان گزاران لجنه (انجمن) ترقی نسوان بود. پس از درگذشت لیلیان کیپس مدیر وقت مدرسه دخترانه تربیت، قدسیه اشرف مدیریت آنجا را برعهده گرفت. در سن سی و هشت سالگی به بیروت رفت و در سال ۱۳۰۹ش از دانشگاه آمریکایی بیروت دیپلم پرستاری و در سال ۱۳۱۰ش دیپلم مامائی دریافت کرد. او سپس در شهر نابلوس مطبی دایر کرد که در خدمت افراد نیازمند بود. قدسیه اشرف در سال ۱۳۰۹ش به عنوان نمایندۀ ایران در نخستین کنگره زنان شرق در دمشق شرکت کرد. بعد از مراجعت به ایران در شرکت نفت ایران و انگلیس استخدام شد و از سال ۱۳۲۴ یا ۱۳۲۵ش ریاست سازمان خدمات اجتماعی و قسمت آموزش و رفاه کارگران و خانوادۀ آنها را به عهده گرفت. قدسیه اشرف عضو شورای عالی فرهنگ آبادان، از مؤسسین و هیأت مدیره انجمن هنر آبادان، و عضو هیأت نظارت بر بنگاه حمایت از کودکان فقیر بود. پس از بازنشستگی از شرکت نفت در سال ۱۳۲۷ یا ۱۳۲۸ش، در فقیرترین نقطه شهر، حصیرآباد، اقامت گزید و در کنار خانه خود مطب و درمانگاهی تأسیس کرد. قدسیه اشرف در اواخر سال ۱۳۳۵ش به برنامه ده ساله تبلیغی بهائیان در آمریکای جنوبی پیوست. در سال ۱۳۴۱ یا ۱۳۴۲ش به ایران بازگشت و در دشت وسیع گرگان در آبادی خوشه اقامت گزید. در آنجا یک درمانگاه کوچک، یک کتابخانه، و یک مدرسۀ ابتدایی بنا کرد و کلاس‌هایی برای آموزش زنان روستایی برقرار کرد. در سن هشتاد و پنج سالگی، قدسیه اشرف به روستای تاکُر در نزدیکی شهر نور استان مازندران رفت و به مدت دو سال در طرحی از بیمارستان میثاقیه برای ایجاد یک درمانگاه کوچک مشارکت کرد. بستن

http://fa.iranpresswatch.org/post/6714/یک-شهروند-بهایی-اولین-زن-ایرانی-دانشگا/ بستن

این فرد را می‌شناسید؟
به تکمیل اطلاعات این فرد کمک کنید