[گزیده متن:] […] هر کدام از دارایی خود مبلغ یک هزار و دویست تومان را مستثنی نموده که قبل دفن مبلغ پانصد تومان را به مصرف اسقاط برسانند و پانصد تومان را به یک نفر موثوق داده تا زیارت بیت الله شریف را با سایر اعمال و مناسک حج عوض آنها به جا آورد و دویست تومان باقی را صرف مخارج تجهیز و تکفین و مقبره بنمایند و هریک باقی دارایی خودشان را در زمان معلق به صیغه نذر معلق به سه روز قبل از عروض امرض الموت به شرط بقای عقد نکاح بدون استثناء شیئی غیر یا ذکر به آن دیگری نذر شرعی شرایط مرعی نمودند که هر کدام قبل از آن دیگری رخت اقامت را از دارفانی به دار جاوید برکشید دارایی و به غیر از مبلغ موصی به حق شرعی صاحب زنده‌اش باشد و هر یک از زوجین آن دیگر را وصی انجام وصایای فوق نمود[.] آقای ناظم الایاله به صیغه نذر اعلام کرد که اگر پس از فوت مامنه خانم حیات داشتم سه روز قبل از زن آوردنم تمام دارایی مامنه خانم که به من رسیده باشد به اولاد ذکور و اناث خودم از مامنه خانم بدهم یا اینکه اگر من بعد از ناظم الایاله حیات داشتم سه روز قبل از شوهر کردنم تمام ماترک او را که به من رسیده است به اولاد خودم پسر دو سهم و دختر یک سهم بدهم[.] هریک وصیت کردند که مراسم فاتحه خوانی پس از فوت ایشان نگیرند و هرکدام از زوجین قبلا فوت نماید با وجود بقای عقد مزاوجت تمام ماترکش به آن دیگری که در حیات است اختصاص خواهد یافت و هرکدام از ایشان پس از فوت صاحبش عروسی کند سه روز قبل دارایی متوفی را به اولاد خود منتقل کند و هر کدام که در حیات باشند وصی انجام وصایای متوفی خواهد بود[.] دهم ذی القعده ۱۳۴۸ [حاشیه:] در این ایام چون وجه نایاب و حاضر کردن مبلغ پانصد تومان برای اسقاط خیلی مشکل بود لهذا به صواب دید طرفین مبلغ چهار صد تومان را از وجه کسر و مبلغ یک صد تومان برای اسقاط قرار دادیم[.] فی ۴ شهر محرم الحرام ۱۳۵۰[.] [مهر و امضای مامنه مشیر وزیری و غلام علی مشیر وزیری]