بسم اله تعالی واضح باد به تاریخ حادی و عشرین من شهر شعبان المعظم من شهور سنه ۱۳۳۴ هجری جناب عاصم‌السلطنه در محضر مدعی گردید که مظفرنظام مرحوم در حال حیوة خود به تاریخ چهاردهم شهر جمادی‌الثانیه ۱۳۳۴ این جانب را وصی خود نمود به این نحو که برای من صوم و صلوة برای موصی از اول بلوغ الی یوم وفات از تاریخ ۱۲۹۷ الی حین وفات پانزده سال موضوع کرده باقی را صوم و صلوة بگیرد و بیست سال صوم و صلوة برای فاطمه خانم مرحومه بگیرند و مخارج ایام ثلثه دویست و پنجاه تومان اگر از پول درام [پولی که دارم] بعد از وضع سه فقره به اندازه پول مکه بماند بجهة فاطمه خانم بگیرم اگر نشود به ورثه بدهم علی ما فرضه الله و مادامی که دایه موصی در حیوة است هرساله یک خروار گندم به او بدهم و یک دانگ انذر [انزر] نزد آقا سید تقی و منصور همایون شرط است فروخته طلب آنها را رد باقی را برای اولاد موصی ملک بگیرم و وصی هم مواظب شود[،] و در هامش ورقه وصیت نامچه به این مضمون محرر بود که از مخارج ایام ثلثه فاطمه خانم چهل تومان داده‌ام باقی هرچه شود بدهند انتهی و بعد از آن مستدعی اذن اقامه شهود شد به اثبات مدعی به مزبور فبعد حصول للاذن جنابان آخوند ملا علی نقی نادری [؟] و آخوند ملا صادق قلعه را اقامه نمود هر دو به مضمون فوق شهادت علمی دادند و بنا به استدعا عاصم‌السلطنه شهادت آن دو نفر در هامش ورقه مرقومه باین عبارت مرقوم گردید[:«] عز [؟] اسمه قد شهد به مضمون المتن و الهامش علما الجنابان العلامان [ناخوانا] الملا علی نقی و […] به ملا صادق سلمهما الله تعالی […] فی بیست و یکم شهر شعبان‌المعظم ۱۳۳۴[»] و همین نحو در کتابچه اسناد در نمره تاسع کتابچه ثانیه ثبت شد و به نظر و خط […] رسید این ایام مقرب الخاقان کاظم خان ابن مرحوم مظفرنظام از محضر مستدعی گردید که همین قضیه از روی کتابچه محرر شده به مشارالیه داده شود و لهذا به قرار فوق مرقوم گردید بجهة استدعای وی داده شد و حرر ذلک فی ثالث شهر ذی‌حجة‌الحرام من شهور سنه ۱۳۴۰[ مهر: مهدی الموسوی] [در حاشیه:] عز اسمه الامر کما سطر حرره الاحقر [مهر: مهدی الموسوی]