[گزیده متن:] بسم الله خیرالاسماء سواد مصالحه نامه کربلایی حسین ابن مرحوم رحمت الله بک نیکچه مبنی بر مصالحه تمامی معادل مبلغ پنجاه تومان از دارایی و مایملک خود را با صبیه صغیره خودش عصمت مآب بتول خانم در مقابل مقدار یک چارک نبات زرد متعارفی و صیغه مصالحه وکالة و ولایة ایجابا و قبولا با اسقاط کافه خیارات موجبه مر فسخ فیما بینهما جریان یافت و مال‌المصالحه به مصالح مرقوم واصل گردید و ایضا مصالحه شرعیه قطعیه نمود با دو نفر فرزندان خودش جمشیدبک کبیر و محمدرحیم صغیر کلیه بقیه مملوکات و دارایی خود را از املاک و طاحونه و مخلفات و اثاث البیت و نقود و مطالبات و البسه ورخوت و اغنام و احشام و دواب و مواشی و غلات و غیرها آنچه که [ناخوانا] بر آن صدق کند حتی الوتر فی الجدار من دون استثناء شیئ منها در عوض و مقابل یک هزار دینار وجه نقد قران جدید ۲۴ نخودی و مقدار یک چارک نبات زرد موصوف و عقد مصالحه ثانیه نیز با شرایط و ارکان وکالة و ولایة فیما بینهم جاری شد و مصالح مرقوم من باب الولایه از جانب محمدرحیم صغیر قبول مصالحه را نمود و مال‌المصالحه الثانیه بر مصالح مرقوم واصل گردید و اسقاط قاطبه خیارات موجبه مر فسخ بعمل آمد الا اینکه در ضمن عقد مصالحه ثانویه مصالح مرقوم بر ذمه جمشید بک و محمدرحیم متصالحان وارد آورده و شرط شرعی نمود که بعد از وفات مصالح مرقوم مبلغ پنجاه تومان از مال خودشان مجانا باالمناصفه و علی السویه در ایام ثلثه و مجلس فاتحه مصالح مشارالیه صرف و خرج نمایند وجمشید بک در خصوص صرف مبلغ مزبور وصی شرعی خود قرار داد و ایضا مقرر داشت که وصی مزبور معادل پنجاه تومان را که بموجب مصالحه اولی به بتول خانم تملیک نموده است در موقع عروسی و تزویج صرف جهیزیه مشارالیها نماید و در باره او پدرانه رفتار نماید علی هذا معادل پنجاه تومان از اموال و مایملک مصالح مرقوم به دوختر [دختر] صغیره‌اش بتول خانم و مابقی کائنا ما کان به دو نفر پسرش جمشید بک و محمدرحیم انتقال و اختصاص بهم رساند و مصالح مرقوم را در آنها حقی و علاقه باقی نماند حرر ذلک فی الحادی العشرین فی شهر محرم‌الحرام من شهور سنه ۱۳۴۱ ق و باالفارسیه یکهزار و سیصد و چهل و یک هجری محل مه کاتب حسین بیک