[گزیده متن:] مصالحه نامه حاجی علی اکبر تاجر خلف حاجی عبدالعظیم زنجانی مبنی بر مصالحه تمامی و همگی دو ششدانگ عمارت بیرونی و اندرونی محدود به حدود[:] شرق شارع عام[،] غرب عمارت خود متصالح[،] جنوب ایضا عمارت خود متصالح[،] شمالا عمارت حاجی مشیر حضور[؛] ملکی اختصاصی خود را با قاطبه توابعات شرعیه و ضمائم و لواحقات عرفیه آنها به حیث لایستثنی منهما و من توابعاتهما شیئ و لم [ناخوانا] للمصالح المرقوم فیهما حق ووعلاقة اعم از اینکه در این ورقه ثبت و ضبط گردیده شود یا نه[،] با جناب حسین قلی خان منیع الدوله در عوض و مقابل مال المصالحه مبلغ ششصد و پنجاه تومان وجه ریال جدید و عقد مصالحه مشروحه با اسقاط کلیه خیارات موجبه مر فسخ سیما خیار الغبن و الغبن فی الغبن و لو کان فاحشا بل الافحش الی واقصی مدارج بینهما وقوع و جریان یافت مال المصالحه مسطوره با التمام از متصالح به خود جناب مصالح عاید و واصل شده دیناری باقی نماند و خود مصالح جناب حاجی علی اکبر اقرار به عدم توریه و به عدم مجبوریه و به عدم غبن نموده و اعتراف به عدم صدور اقرار به رسم قباله نیز از او مسموع شد و غب ذلک در ضمن عقد خارج و لازم خود حاجی علی اکبر مصالح مزبور ملتزم به ضمان درک شرعی گردید که چنانچه از حالتحریر الی مضی مدت پنجاه سال تمام در عمارتین محدودتین کلا ام بعضا عینا و یا نفعا مستحقة للغیر ظاهر شده عیبی و نقصی بهر وجهی از وجوه و عناوین شرعیه از خود و کسان او و یا از اشخاص اجنبه بمعرض ظهور و بروز برآید باید خود مصالح بعلاوه از رد مثل وجه المصالحه ماخوده معادل آن وجه را مجانا از مال خود به متصالح عاید و کارسازی دارد و صیغه آخره [ناخوانا] هم جاری شد فعلی هذا کلیه مساحتین دو ششدانگ عمارت بیرونی و اندرونی حاجی علی اکبر مصالح که محدود و معین شده به متصالح آقای منیع الدوله انتقال یافت و ملک طلق اختصاصی ایشان گردید و مر ایشان راست تصرفات مالکانه در آن دو باب عمارت کیف شاء و اراد و قد کان وقوع ذلک تحریرا فی السابع عشر من شهر محرم الحرام مطابق شهور ۱۳۳۵ لوی ئیل