[گزیده متن:] مصالحه نامه ابن مرحوم کربلایی نورعلی و جهان خانم مبنی بر مصالحه تمامی و همگی دعاوی و حقوق خود را در خصوص نصف شعیر از قریه کردکندی که بعد از انتقال مسافة مزبوره به عقد مصالحه به عالیجاه المعظم[،] هر دو نفر مزبور مدعی عدم قبض وجه مصالحه و عدم امضاء عقد مصالحه ناقله بودند عینا [ناخوانا] کلا و جمعیا بحیث لایبغی لهما الی یومنا هذا حق و علاقه فی المساحة سواء رقم هنا ام لم یرقم و سمی ام لم یسم با رضا قلی خان زنجانی در عوض و مقابل بیست و دو تومان وجه نقد ریال ۲۴ نخودی هزار دیناری ناصرالدین شاهی و صیغه مصالحه شرعیه عربیه و عجمیه جریان پذیرفت و قبض وجه المصالحه فی المجلس و اسقاط کل خیارات گردید سیما خیار غبن و غبن درغبن و لو کان فاحشا بل الافحش و در ضمن عقد خارج لازم شرط شرعی شد از حالتحریر الی مدت پنجاه سال هر گاه بر مساحة مزبوره خللی و نقص شرعی وارد شود و مستحقا للغیر برآید از عهده غرامت آن مصالحان مزبوران برآید و کان ذلک تحریرا فی دویم شهر جمادی‌الاولی سنه ۱۲۹۳