مصالحه نامه حاجیه خانم و سکینه خانم بنتان مرحوم یعقوب و خدیجه خانم بنت مرحوم کربلایی محمد و سونه خانم و جهان خانم بنتان مرحوم کربلایی علی کوه‌کن مبنی بر مصالحه تمامی و همگی مساحت یک فرد ملک و یک قطعه باغ مشجر به اشجار مثمره و غیر مثمره خودشان را که به اسم شریک و سهیم بودند با کافه توابع شرعیه و لواحق عرفیه علی‌الرسم‌القدیم و بواضع‌المتعارف سواء ذکر ام لم یذکر و حرر ام یحریر بحیث لا یستثنی شیئ که واقفند در قریه مزبوره و محدود به حدود معینه در خارج، با محمد میرزا خان خلف حسن علی خان ثوررقی [؟] در عوض و مقابل مبلغ معین و ثمن مبرهن سی تومان وجه ریال ۲۴ نخودی ناصرالدین شاهی […] کلا و طرا از متصالح به تصرف مصالحات مسطورات واصل و عاید گشته و صیغه مصالحه […] باالعربیه و العجمیه صدور و جریان یافته و در ضمن‌العقد اسقاط عموم خیارات موجبه مر فسخ […] بعمل آمده و ضامنات درک شرعی گردیدند که هرگاه من بعد الایام مساحتان مرقومتان مستحقان للغیر ظاهر شود و یا احدی از قطنه قریه محرره از وراث و سایرین به مقام ادعا و گفتگو برآید باید مصالحات مندرجات در ورقه از عهده‌اش به رد الثمن او به تخلیص الثمن برآمده جواب دهند فعلی هذا مساحتان مصالح عنهما حقی است از حقوق متصالح و ملکی است از املاک او و له التصرف فیهما کتصرف الملاک فی املاکهم و ذوی الحقوق فی حقوقهم و اولی الا یدی فیما ملکت ایدیهم و ایمانهم کیف شاء و متی اراد و کان وقوع ذلک الکتاب المستطاب فی ثامن شهر جمادی‌الاخری من شهور سنه ۱۳۰۵ ق