گزیده متن: مصالحه نامه عصمت و عفت پناه حور نساء صبیه مرحوم شعبان علی بک مبنی بر مصالحه همگی و تمامی کل ششدانگ خانه سکنای متصرفی خود را در نهایت کمال عقل و شعور عالمة عامدة […]، مع اراضی عقب خانه مع کلما یتعلق بها و نخیلات که محدود است حدی به دکان عصاری جناب جلالتماب اجل اکرم آقای حاجی محمد کریم خان دام اقباله العالی و حدی به باغ مرحوم حسن قنبر و حدی به اراضی بی بی نساء که وصل بباغ فریدون بکی است و حدی هم به شارع عام باتمام متعلقات و کافه منضمات از ممر و مدخل و صحن خانه و عمارات و جدران و کلما احاطت علیه جدرانها بدون استثناء چیزی از آن جل ام قل با آنچه مالک و متصرف است از اثاث البیت حتی [ناخوانا] فی الجدار با انضمام دو من مس ظروف کارنها که مالک است غیراز دو من مس ظروف که علاوه بصبایای خود داده است دیگر آنچه صدق ملکیت بر او می شود که بفرزند ذکور خود کربلائی حیدر مذکور مصالحه نموده است، به فرزند ذکور خود عالیشان عزت نشان کربلائی حیدر خلف مرحوم مبرور کربلائی علی قلی، به مال المصالحه یکصد دینار نقد و سه مثقال قند ارسی و صیغه مصالحه بینهما علی جهت الشرع الانور جریان شرعی پذیرفت و بضمن العقد شرط شرعی شد که مادام الحیات مسمات مصالحه به عنوان کارنها در ید تصرف خود مسمات مصالحه باشد و بعد از لبیک حق را اجابت نمود حق صدق و ملک طلق عالیشان متصالح است و نیز شرط شد که تمام مخارجات مسمات مصالحه را بر وجه شرعی از خوراک و لباس و دوا و غذا اگر ناخوش شود متصالح متحمل شده از عهده برآید و هرگاه وفات نماید مخارج کفن و دفن متصالحه حسب المعمول و متعارف طایفه خودشان متحمل شود از شب جمعه گی و قربانی وغیره فی جانه و مماته خود عالیشان متصالح او فی کان بمنزلة فی جانه و مماته از عهده برآیند یعنی هر گاه خدای نخواسته عالیشان متصالح قبل از مسمات مصالحه وفات نماید وارث او از عهده مخارجات حیات و ممات مسمات مصالحه برآیند واحدی را از وراث بامتصالح و وراث او سخنی و گفتگوئی نبوده باشد و صیغه شرعیه بر تمام مراتب مزبوره جاری گردید و کان وقوع ذلک فی بیست هفتم شهر رمضان المبارک ۱۳۲۲