مصالحه نامه حاجی محمدعلی ولد مرحوم کربلایی عبدالله شیرازی در نهایت رضا و رغبت […] با آقا میرزا مهدی ولد حاجی ابوالحسن تاجر نیل فروش شیرازی مبنی بر مصالحه مطلق منافع و مداخل تمامی کل ششدانگه عرصه و اعیان یکباب خانه معینه مشخصه واقعه در محله سرباغ من محلات شیراز محدود به: از حدی به خانه ورثه امین التجار و از حدی به خانه ورثه حاجی محمدحسن تاجر شیرازی و از دو حد به شارع عام با جمیع متعلقات و منضمات و کافه ملحقات مشتمله بر عمارات تحتانیه و فوقانیه و فضا و حوض آب و ممر آب و باغچه و مطبخ و درب بوده ودالان و بیت الخلوة و جدران و حیطان و ممر و مدخل و سایر ما یتعلق بها و تصاف الیها بدون استثناء و افراز چیزی از آن کائنا ما کان را در مدت سه سال و سه ماه تمام هلالی به تاریخ تحریر که عبارت از موازی سی و نه ماه تمام هلالی بوده باشد، به مال المصالحه مرضی الطرفین مبلغ یکصد دینار وجه نقد رایج و مقدار یک چارک گندم فاریاب دور شهری [ناخوانا] شرعی مصالح له مزبور مغبوض [مقبوض] و ماخوذ مصالح مزبور در مجلس عقد مصالحه دفعة واحدة باعترافها الشرعی و اقراره و مصالح دانسته و فهمیده غبن در مصالحه مزبوره را علی الاحتیاط اسقاط نمود و مصالح مزبور حامی درک و کاشف فساد مصالحه مزبوره گردید که عند ظهور الفساد فی المصالحه المزبوره و بایع [ناخوانا] مصالح له حسب الشرط ضمن العقد مصالحه مزبوره از عهده سوی مصالح له مزبور او من قام مقامه برآید و ضمن العقد شرط شد که در ظرف زمان مصالحه مزبوره برف اندازی و [ناخوانا] و بام غلطان و ازاله خاکروبه خانه مزبوره در عهده مصالح له مزبور بوده باشد و اخراجات و تعمیرات جزئی و کلی بام هر دو در عهده مصالح مزبور ضمن العقد شرط شده است و نیز ضمن العقد شرط شد که آقا میرزا مهدی مصالح له مزبور مبلغ هفتصد تومان وجه نقد رایج الوقت شیراز از عین مال خود بدهذد به قرض حاج علی محمد مصالح مزبور و موقوف المصالحه بوده باشد و ختم مدت سی و نه ماه زمان مصالحه مزبوره [ناخوانا] و مهم سازی نماید و عذری نیاورد و ضمن العقد شرط شد که بعد از انقضاء مدت سه سال از زمان مصالحه، در ظرف سه ماه بقیه زمان مصالحه مزبوره در صورتیکه حاج محمدعلی مزبور متن کل هفتصد تومان مال المراهنه را رد بسوی میرزا مهدی مزبور نماید که فک [ناخوانا] شود پس از اداء دین خیار فسخ مصالحه مزبوره نسبت به باقی مانده زمان بجهة مصالح مزبور مقرر بوده باشد و ضمن العقد شرط شد که چنانچه سی و نه ماه زمان مصالحه مزبوره منقضی شود و مصالح مزبور مال المراهنه مزبوره را در وجه مصالح مزبور کارسازی نکرده باشد و ذمه مصالح مزبور معمول بوده مستقرضه کلا او بعضا بوده باشد مصالح له مزبور حسب الشرط ضمن العقد منافع و مداخل ششدانگه خانه مزبوره را در مدت دو سال از ختم مدت مزبوره مصالحه شرعیه بخود نماید به مال المصالحه و شروط در مصالحه مزبوره و هر وقت خواهد اجراء صیغه شرعیه نماید، و حاضر گردید مصالح له مزبور و قبول مصالحه مزبوره را به نحو مزبور نمود و صیغه شرعیه فارسیا و عربیا ایجابا وقبولا جاری و ساری شد فعلی هذا حسب الشرط ضمن العقد المرقوم مبلغ هفتصد تومان وجه نقد رایج الوقت شیراز از عین المال آقا میرزا مهدی مزبور به عنوان قرض بعض و اخذ حاج محمدعلی مزبور بیرون آمده و ذمه مشارالیه معمول گردید که بطریق فوق بعد از انقضا مدت سه سال تمام هلالی از تاریخ تحریر در ظرف مدت سه ماه تمام در وجه حاجی [ناخوانا] مزبور مؤدی و مهم سازی نماید و عذری نیاورد و [ناخوانا] وجه مزبور گذارد و [ناخوانا] مزبور تمامی اعیان مصالح عنه [ناخوانا] مزبور فوق که عبارت است از کل ششدانگ یک باب خانه محدوده مشروحه فوق با متعلقات و منضمات بدون افراز چیزی از آن [ناخوانا] لازم شرعی که مقدر شود از [ناخوانا] متن کل وجه [ناخوانا] مزبور و قبض و اقباض مرهونه مزبوره شرعا بعمل آمده است و [ناخوانا] مزبور ضامن درک و کاشف فساد [ناخوانا] مرهونه مزبوره گردید که عند ظهور الفساد از عهده برآید و [ناخوانا] مزبور قبول کرد و صیغه شرعیه جاری شد و حاضره گردیدند علیامخدرات محترمات حاجیه سکینه بی بی بنت مرحمت پناه حاجی آقا حوفی از [ناخوانا] امی حاج علی محمد مزبور و خانم [ناخوانا] بنت مرحوم حاج ابوالقاسم و کشورسلطان بنت مرحوم محمد خان [ناخوانا] زوجه مرحوم کربلایی عبدالله مزبور و خانم رضوان و خانم خدیجه و خانم طوبی و خانم حبیبه کلهین بنات مرحوم کربلایی عبدالله مزبور و هر یک در کمال رضا و رغبت تمام تصدیق و امضاء بر صحت مراتب مرقومه در اینورقه [ناخوانا] نمودند و کان ذلک فی ۱۹ شعبان ۱۳۳۹ ق