گزیده متن: باعث بر تحریر این مزبور و سبب بر تسطیر این سطور آنکه حاضرشد عالیحضرت […] آقا محمد رضا ولد مرحوم حاجی باقر ساکن مزرعه سرارود در حالت صحت نفس و کمال عقل و رشد طائعا راغبا راضیا عالما عارفا عامدا و مصالحه صحیحه شرعیه نموده به عالیشان زبده الاعیان و خیر الحاج حاجی محمد حسین ولد مرحوم آقا رجبعلی حسین آبادی همگی و تمامی موازی یک جریب و پنج قفیز زمین ساده واقعه در مزرعه دشتچی من مزارع سبعه را بدون آب آن موافق کرای اربابی پنج زرع و [ناخوانا] چهار یک مزرع شاه به مال المصالحه مبلغ ده تومان رایج المعاملات اصفهان از قرار ریال محمد شاهی بیست و هشت نخودی عدد یک هزار و یک صد و پنجاه دینار ماخوذ حین العقد به حیث سقطت انواع الخیارات الشرعیه اخیار الغبن و لو کان فاحشام افحش مصالحه صحیحه شرعیه و معاقده صریحه ملیه مشتمله به صیغه ایجاب و قبول و معر شد مصالح به انکه صلح مزبور از وی دانسته و فهمیده و عالما باالکمیه و الکیفیه صادر گشته و الضمان علیه ان خرج المصالح عنه حقا اللغیر کلام بعضا عینا ام منفعه ضمانا لازما شرعیا و بعد ذلک مصالحه دیگر نمود مصالح با مصالح له هرگونه حقی و بهره و نصیبی و استحقاقی و استحلاقی که در مصالح عنه مزبور داشت به هر جهت از جهات شرعیه و به هر علت از علل اسلامیه سیما به علت غبن آن و غبن در غبن آن سمی ام لم سیم […] کائنا ماکان و بالغا مما بلغ عین المصالحه مبلغ یک تومان و پنج هزار دینار موصوف که به انضمام مال المصالحه اولی مساوی و معادل مزبور گردید و به حقیت و ملکیت مصالح له قرار و استقرار یافت. مر مسالحه له راست تصرفات مالکانه مستحقانه کیف شانه […] پس هرگاه من بعد الیوم خود مصالح به نفسه او احدی من قبله وکیلا ام وارثا به خلاف مراتب مسطوره ادعا نماید باطل و عاطل و از درجه اعتبار ساقط و هابط است و صیغه شرعیه واقع و جاری گردید و کان ذلک تحریرا فی دوازدهم شهر جمادی الثانیه من شهورسنه ۱۲۶۲ [حاشیه:] حاضره شد مسماه بیگم خانم بنت مرحوم حاجی عبدالله زوجه دائمه آقا محمدرضا مصالح متن و تصدیق و تنفیذ در مراتب مسطوره متن نمود و به عدم حقیت خود قائله و معرفه گردید و من باب الاحتیاط مصالحه صحیحه شرعیه نمود به عالیشان مصالح له متن هرگونه حقی و بهره و نصیبی که در مصالح عنه مزبور داشت به هر جهت از جهات شرعیه دانسته و فهمیده و عالمه باالکمیه و الکیفیه به مصالح به مبلغ یک تومان موصوف که به انضمام مال المصالحه [ناخوانا] متن مبلغ دوازده تومان و پنج هزار دینار رایج المعامله اصفهان بوده باشد و صیغه شرعیه واقع و جاری گردید به تاریخ متن