صلح نامههای یک ملک، ۱۲۶۲ تا ۱۲۷۵ ق
حاجی بدیع، پسر علی محمد، در زمان حیات خود آقا حسن، پسر آقا بابا، را وصی خود معین کرده بود تا بعد از فوتش با فروش یک باب محوطه که از محمد شفیع خریده بود قرضهای او را داده و خرج اجاره ادا کردن نماز و روزههایش کند. او در دارالدوله کرمانشاه به هنگام مراجعت از سفر عتبات عالیات در گذشت و در تاریخ بیست و دوم ربیع الاول ۱۲۶۲ ق، آقا حسن محوطه مذکور را به مبلغ چهل تومان و پنج هزار دینار پول روپیه از قرار هر عددی یک مثقال و چهار نخودی رایج در معاملات اصفهان به حاجی میرزا محمد حسین، قیم فرزندان صغیر حاجی بدیع، فروخته است. روی دوم سند: به تاریخ نوزدهم رمضان ۱۲۶۳ ق، آقا محمد حسین ملک معامله شده در صفحه قبل را به مالالمصالحه سی و هشت تومان تبریزی و پنج هزار دینار پول روپیه یک مثقال و چهار نخودی رایج در دارالسلطنه اصفهان به محمد باقر، پسر ملا آقا بابا، منتقل کردهاست و مال المصالحه غبن یک صد دنیار فلوس و یک چهاریک به وزن شاه گندم موهوبین تعیین شده است. به تاریخ دوازدهم ذی الحجه ۱۲۶۳ ق، محمد باقر، پسر ملا آقا بابا، محوطه آمده در متن را به همسرش بیگم خانم، دختر حاجی ملک محمد خوزانی، به عنوان حق صدق [مهر] او مصالحه کرده است. به تاریخ ۱۸ محرم ۱۲۷۵، بیگم خانم ملک فوق را با حاجی محمد حسن، پسر مرحوم محمد ربیع، بر طبق قباله جداگانه مصالحه کردهاست.
تصویر
نمایش این فقرهنمای تفصیلی
- تاریخ ۲ ربیعالاول ۱۲۶۲ ق تا ۱۸ محرم ۱۲۷۵ ق
- ابعاد ۲۱ × ۳۵ سانتیمتر
- مجموعه ها سعید بدیهی
- متعلق به مجموعه سعید بدیهی
- محدودیت بدون محدودیت
- تاریخ آپلود ۱۷ آبان ۱۳۹۶ ش
- آخرین ویرایش ۲ بهمن ۱۳۹۶ ش
- شماره سند 15166A20
