در سند اول، به تاریخ ۲۲ ربیع الثانی ۱۳۳۷ ق، فاطمه خانم، دختر آخوند ملا عبدالرحیم، تمام حق ارثیه خود را از اراضی، بیوتات، چشمه، مراعی، مواشی، و اثاث بیت قنان و همه حقوق خود را به برادرش، حسینقلی، در ازای ۱۵ تومان منتقل نمود، اما وجه را دریافت نکرده بر ذمه برادر گذاشت که پس از وفات جنازه اش را به عتبات بفرستد و اگر ممکن نباشد در حق او احسان کند؛ در سند دوم، به تاریخ ۴ رمضان ۱۳۴۷ ق، عبدالله، پسر کربلایی محمد، وکالتا از طرف لطفعلی، پسر فاطمه خانم، در خصوص حق ارثیه مادرش که در نزد دایی اش، حسینقلی، است ادعا نموده و حسینقلی سند ارائه داده که فاطمه خودش در ازای ۱۵ تومان حق پدری خود را به او واگذار کرده است؛ در سند سوم به تاریخ ۵ رمضان ۱۳۴۷ ق میان لطفعلی و حسینقلی در ازای مبلغ ۱۰ تومان مصالحه شده است؛ سند چهارم مصالحه دیگری است به تاریخ ۱ شوال ۱۳۴۷ ق، که در آن وجه مصالحه ۶ تومان آمده.