عبارتند از: ۱- هاجر خانم تمام مهریه و حق الثمن خود را از مخلفات و ماترکات شوهرش، عباس، به دو پسر عباس، بخشعلی و حسنقلی، در ازای مبلغ ۱۵ تومان رایج و بیست من غله به وزن مرند، نصف گندم نصف جو، مصالحه کرده و به آنان منتقل کرد. بر اساس این مصالحه دیگر ورثه عباس حق ادعایی ندارند و اگر بعد از این ادعایی کنند باطل است (ذیحجه ۱۳۲۱ ق)؛ ۲- تمام دارایی و املاک عباس میان ورثه او شامل فاطمه، ام نساء، بخشعلی، و حسنقلی تقسیم گردیده که سهم دختران عبارت از اراضی محصول مواشی و راعی و پول نقد در مجلس تقسیم ارثیه مشخص و به آنان تحویل داده شد (۱۴ ذیحجه ۱۳۲۱ ق)؛ ۳- تمام مخلفات و متروکات عباس میان وراث او تقسیم گردید سهم کبار به آنان داده شده و دو دختر صغیر نرجس خانم و خاتون که محتاج به نفقه بودند، سهم آنان به برادرانشان بخشعلی و حسنقلی داده شد مشروط بر اینکه تا وقتی کبیره شوند و شوهر اختیار کنند از حصه و رسد آنان برای مخارجشان استفاده شود و دختران حق ادعای مبلغ دیگری غیر از این را در وقت کبیره شدن ندارند (۱۴ ذیحجه ۱۳۲۱ ق)؛ یادداشتی به تاریخ ۳ جمادی الثانی ۱۳۳۵ ق درباره مصالحه نرجس خاتون از بابت ارث پدری است با این مضمون که مبلغ ۱۵ تومان از حسنقلی گرفته شده و به نرجس خاتون داده شده است؛ ۴- نرجس خانم، دختر عباس، مبلغ ۱۵ تومان که از بابت حق صداق از یوسف گرفته به برادرانش بخشعلی و حسن هبه کرده است (۱۵ رمضان ۱۳۲۵ ق) ۵- نرجس خاتون مدعی دادن ۱۵ تومان به کربلایی حسنقلی بود، اما مدعی علیه منکر آن شد. سرانجام میان خواهر و برادر مصالحه شد و نرجس خاتون با گرفتن هشت تومان وجه مصالحه صلح کرد (۳ جمادی الثانی ۱۳۳۵ ق). همچنین در حاشیه نوشته شده است که مبلغ ۱۵ تومان از بابت ارثیه پدری نرجس خاتون از کربلایی حسنقلی به اطلاع داعی به نرجس خاتون رسید.