گزیده متن سند: بسم تعالی؛ مقصود آنکه به مصالحه صحیحه شرعیه و به معاقده ملیه اسلامیه منتقل نمودند حضرات مستطاب والا آقای امیرزاده، وکالتاً از قبل حضرت والا آقای سلطان یوسف میرزا و سلطان احمد میرزا دامت شوکتهم، به عموم وراث و اعقاب کروبی منزلت شاهزاده مرحوم طاب ثراه ذکوراً و اناثاً، کبیراً و صغیراً، تمامی و همگی مهریه مادری و ارثیه ام متوفاه و سنوات چندین سال املاکشان را و قیمت دکاکین و غیره در عوض و معادل شش دانگ باغ امیرآباد شیئاً و ملکاً، و مجری قنات با توابع شرعیه و لواحق عرفیه حالیه با ضمیمه معادل سه هزار و پانصد تومان قیمت از جمله شش دانگ محال چلک [؟] را که قیمت عمومی آن معین است، به انضمام یک مثقال نبات تبریز. و صیغه صلح با رضا و رغبت خودشان توکیلاً عن الطرفین با اسقاط کافه خیارات فی اعلی درجاته و مراتبه جاری و عموم وراث کبار ذکوراً ضامن درک شرعی گردیدند که بعضاً عیناً و منفعة من جمیع الوجوه از عهده برآیند، تخلیه ید از املاک مزبوره نموده، از حال تحریر به تصرف متصالحین معزی الیه واگذار نمودند. فعلی هذا ملک طلق آنها گردید، پس من بعد آقایان فوق در این باب به هر اسمی و نوعی تحدید مکالمه نمایند از درجه اعتبار ساقط و عاطل است، به تاریخ جمادی الثانی مطابق ۱۳۴۲ ق.