نامه ثقة السلطنه از مشهد خطاب به برادر، احتمالا میرزا اسمعیل خان صدوقی؛ درخصوص شکایت از وضعیتی که برایش پیش آمده و اینکه امیر لشکر شرق به او وعده داده تلگرافی از رئیس الوزرا حکومت ترشیز را برایش بخواهد، نویسنده از برادرش خواسته پیگیر کار او باشد تا تکلیفش معلوم شود، زیرا در مشهد بدون خرجی و سرگردان مانده و نمی‌داند تکلیفش چیست، بیاید یا بماند؛ پیش‌بینی کرده دولت سردار اسعد را به زودی معزول می‌کند و فقط منتظر اتمام انتخابات هستند و سردار نیز که خودش این مسئله را فهمیده کار انتخابات را طولانی کرده تا دوستانش در تهران کار او را اصلاح کنند، شکایت بسیار از دست سردار اسعد؛ از اینکه خانواده‌اش در تهران بدون خرجی مانده نگران است و نوشته نمی‌تواند منتظر بماند تا سردار عزل شود و وزارت داخله کاری به او رجوع دهند، زیرا او اگر هم عزل شود آنقدر امکانات دارد که هیچ مشکلی برایش پیش نمی‌آید نه مثل نویسنده که حتی کاغذ برای پست هم ندارد؛ از برادرش خواسته نامه‌اش را به مدیر شرق نشان دهد و بگوید که نویسنده به اطمینان او به این مسافرت آمده و سردار اسعد به خاطر دوستی با او این بلا را سر نویسنده آورده است، و خواسته پیگیر کارش باشند؛ در انتها از بیماری و نبود دوا و غذا و پرستار شکایت کرده و خواسته به سرکار خانم و نورچشمان سلام برساند و از اینکه خجالت زده دوستان و خانواده‌اش است اظهار تاسف کرده و مرگ خودش را خواسته است.