محتوای نامه به شرح زیر است: خطاب به برادرش از بی‌توجهی به هشدار او اظهار پشیمانی می‌کند و از او درخواست کمک دارد؛ اینکه نمی‌تواند به تبریز بازگردد زیرا برای خود در طهران موقعیتی کسب کرده؛ و اینکه برادرش به واسطه پدر زنش برای نابودی اموال و املاک او نقشه کشیده‌اند. در ادامه درباره اختلافات مالی میان خود و برادرش می‌نویسد و زندگی سخت خود طی دو سالی که به طهران آمده و از مخاطب خواسته تا در غیاب او به کارهایش رسیدگی کند، محرمانه در مورد املاکش در نهران، خانقاه، و گنجینه کتاب، و میزان درآمد آنها و محصول غله و قیمت آن در سال گذشته و همان زمان تحقیق کند. همچنین درباره قروضش نوشته که تنها به سه نفر بوده است، طلبی به والده مقامی و دو نفر دیگر. از مخاطب خواسته برای بچه‌هایش جای علیحده گرفته و خرج آنان را جدا کند یا آنان را به طهران نزد او بفرستد که با دومی بیشتر موافق است زیرا هم از دو جا خرج کردن آسوده می‌شود و هم اهل خانه و فرزندانش نزد خودش هستند و مخاطب را قسم داده که به او کمک کند و او را از این مشکل رها کند. ضمناً خواسته به اشتراک مالی با برادرش پایان دهد و املاکش در گنجینه کتاب را برای دادن قروضش بفروشد و در انتها نیز نوشته از وطن خود تبریز نفرت داشته و به هیچ عنوان حاضر به بازگشت نیست.