گزیده متن: «برادر با جان برابرم قربانت گردم، دو سال است به تبریز مراجعت نموده‌اید، خدا لعنت کند مادر پدر سوخته اعظم‌الملوک را که [ناخوانا] را از من رنجاند. ولی بدانید که من هم تلافی نمودم هشت ماه است طلاق داده از خانه بیرون کردم و اگر چه مرا [ناخوانا] به خاک سیاه نشاند ولی فعلا نفسی براحت می‌کشم. خیال دارم که گرفتاریهایی که برای من یادگار گذاشته بلکه انشالله رفع نموده، افخم خان را با مادرش برداشته تبریز بیایم. عجالة بوسیله این کارت از دور روی ماهت را می‌بوسم. خواهش دارم عرض بندگی مرا خدمت حضرت علیه والده معظمه با تبریک عید [ناخوانا] نمایید. خدمت جناب دکتر تقی خان و همشیره‌های عزیزم سلام مرا برسانید. […] اگر خانه را به ثبت نرسانیده‌اید به ثبت رسانید زیرا که ثبت اجباری شروع و مخارج زیاد می‌شود. یک دانگ مرا هم به اسم افخم خان به ثبت رسانید. اگر محتاج به سند انتقال هستید بنویسید بفرستم. زیاده قربانت، صدوقی [؟]»