نامه احتمالا از منتصرلشکر، در دو صفحه، یکی خطاب به والده مقامی زن داداش و دیگری به عمید لشکر؛ که محتوای آن به شرح زیر است: خطاب به زن داداش نوشته که از رسیدن نامه او و سلامتی آنان خوشحال شده و اشاره به دلتنگی و دوری و گرم بودن هوای طهران، و به همین دلیل نتوانسته نامه بنویسد. در خصوص پیشنهاد مخاطب گفته که خانه هفتصد تومانی در توانش نیست و در این باره بعد از آمدن خود و به صلاحدید مخاطب اقدام خواهد کرد؛ درخواست برای پیدا کردن خانه اجاره‌ای یا خانه کم‌خرج بالانشین برای خریدن؛ هروقت مواجب مرحوم بابا جان وصول شد بخشی را برای والده و بخشی را برای عمید لشکر بردارند؛ نگران تحصیل عمید لشکر است که خط او ترقی نکرده و اگر او را هم طهران آورده بود حالا صاحب خط و سواد بود؛ والده جان بچه عزیز است تربیتش عزیزتر است، عمید لشکر باید میرزا شود و نه بقال یا عطار؛ از مخارج مضایقه نکند تا بلکه او ترقی کند مثل من بیچاره و بی‌سواد نماند؛ قسمت دیگر را خطاب به معتمد السلطان نورچشم مکرم عمید لشکر نوشته و او را تشویق به ترقی خط خود می‌کند، و در صورت پیشرفت برایش کفش برقی طهرانی و نشان و حمایل خواهد فرستاد، در غیر اینصورت به تبریز باز نمی‌گردد؛ همشیره‌ها را سلام برسانید، از حالات سلامتی آنان بنویسید مطلع بشوم؛ و درخواست گرفتن ده تومان از کربلایی مسیب، برادر مشهدی عباس، از طریق بیرامعلی و دادن آن به خانه و سفارش اینکه آن را خرج نکنند.