احتمالا از منتصرلشکر خطاب به نورچشمی عمید لشکر [میرزا ابوتراب]؛ درخصوص مشغله زیاد کاری و اینکه اجلال الملک به نویسنده اجازه مرخصی نمی‌دهد و او از تنهایی و بی مصاحبی خسته و دلتنگ می‌شود؛ اشاره به فرستادن دو طغرا برات که یکصد و پنجاه تومان است و درخواست از مخاطب برای گرفتن برات از صراف و دادن صد تومان از آن به مجد الفضلا، برادر میر عبدالله خان سرهنگ، بابت قرض نویسنده برای خرید ملک زاویه و پس گرفتن تملک شرعی او و دادن آن به خانه به علاوه برات پنجاه تومان برای خرجی خانه و سفارش به خانه برای ملاحظه در خرج کردن چون که مداخلی ندارند؛ خود را در ارومیه مشغول کرده است؛ در هر صورت والده نورچشمی میرزا محمود خان برای او امین است و او خاطر جمع است، به عمید لشکر هم سفارش کرده به او احترام بگذارد؛ خدمت والده مقامی زن داداش سلام رسانده و خواسته پاکت‌ها را به صاحبانشان برساند. در پشت نامه از اینکه سرهنگ به او توجهی ندارد تعجب کرده و خواسته ضمن رساندن سلام علت این مسئله را جویا شود؛ سفارش کرده در پاکت‌ها را چسبانده و سپس برسانند تا بی‌ادبی نباشد.