گزیده متن (ویرایش شده): حاجی ملا حسین، روضه خوانباشی آستانه رضویه، به دو پسر صغیر خود تمامی یک باب حوالی کوچک بیرونی محل سکونت پدر و مادر صغرین ملکی مصالح مزبور را که در محله سرشور در دالان علی پناه واقع است مصالحه کرد، از ممر و مدخل و فضا و جدران و عمارت تحتانی و فوقانی و بیوتات، به انضمام همگی و تمامی نصف سهم خود را از کل مزرعه زرکش با ملحقاتش از اراضی و صحاری [ناخوانا] و انهار قلعه و حصار و مراتع و معالف، به انضمام تمامی کل یک باب مال الصلح غیر المصالح را مختص صغیرین خود، آقا شیخ محمد باقر و آقا شیخ عبدالعلی، کرد و قرار شد که از هنگام تحریر [این سند] تا سی سال کامل، منافع تمامی عین المصالح مزبوره با مصالح مزبور بوده باشد و اگر در این مدت مصالح فوت کند، منافع عین الصلح متعلق به مصالح لهماهای مزبوران خواهد بود، و مصالح لهمای مزبوران طبق شرط باید در صورت فوت مصالح مزبور و کبارت ایشان خود ایشان به اطلاع مادر خود که ناظر در جمیع امورات مصالح است و در حال صغارت مصالح لهمای مزبوران مادر ایشان از مال مصالح لهما مبلغ دویست تومان در چهار سال هر سالی پنجاه تومان به خمس و مال امام به جهت مصالح مزبور بدهد، و تسامح در باب مبلغ دویست تومان در چهارسال ننمایند حسب الوصیه باید به خمس و مال امام [ناخوانا] غیر المصالح را مختص مصالح لهمای مزبوران به قرار مرقوم نموده و صیغه شرعیه جاری شده و این چند کلمه بر سبیل مصالحه نامه شرعیه به تاریخ ۲۵ محرم ۱۳۰۲ ق جاری شد. [حاشیه:] ایضا در ضمن عقد مصالحه که متن شرط شرعی شد که مصالح لهمای متن بعد از فوت مصالح متن بعد از چهار سال که مقرار خمس و مال امام داده بود مصالح تا مدت ده سال کامل هرساله سالی یک صد من غله از بابت زکات و رد مظالم [ناخوانا] الارحام پدری و مادری بدهند و [ناخوانا] درازای دویست تومان خمس که در متن نوشته شده و رد مظالم بقرار [ناخوانا] نمایند.