گزیده متن: چون شیوه مرضیه و اخلاق پسندیده علیا مکرمه معظمه نواب علیه عالیه رعایت ضعفا و رعایا می باشد، لهذا عرض می شود که به جهت صبیه آقا [؟] حسین نوکر با آقای نواب گفتگو و نزاع می باشد. رفتیم خدمت صاحب و سرورم خود آقای نواب، بعد از گفتگوی بسیار قرار شد بیایم خدمت ایشان و قطع نزاع شود. حال قدری ناخوش احوال شدم و علاوه به جهت مالیات [ناخوانا] و قبض مالیات گرفتار شدم و به جهت رعیت هم گرفتار شدم. حال از حضرت علیه عالیه استدعا دارم که قلمی نمایند به جهت [ناخوانا] آقای نواب که تعویق افتادن خدمت ایشان بدین سبب می باشد، چون نخواستم خلف وعده شود و خودم نتوانستم شرفیاب شوم. در خصوص [ناخوانا] میگویند من صبیه حسین را زدم، جویا شوند که بعد از چهار یوم مطلع شدم که خانه آقا حسن [ناخوانا] می باشد و از آنجا روانه یزد شد. چگونه من او را زدم. کلا خلاف میگویند و بی سبب و بی جهت روانه یزد شده و گفتگویی در میان نیامده است.