نکاح نامه مریم خانم (ملقب به جونجون خانم)، دختر حاج محمدشفیع، با محمداسماعیل، فرزند حاج محمدباقر به تاریخ ۱۲ ذی الحجه ۱۲۸۱ ق، با مهریه به مبلغ هفتاد تومان برابر با چهل مثقال طلا، فرش و قالی برای یک اطاق، نیم دانگ از شش دانگ عمارت موروثی حاج محمدباقر در محله پل کوش، باغ، و رختخواب قلمکار به مبلغ هفت تومان. پشت سند دو تحشیه وجود دارد یکی به تاریخ ۲۴ ربیع الثانی ۱۲۹۴ ق است که می‌گوید چون سه قلم از اعیان مرقوم درعقد نامه را شوهر فروخته مصالحه ای دیگر میان زن و شوهر صورت گرفته و زن سه قلم ملک درختی شوهر را به عنوان مال المصالحه در ازای املاک فروخته شده به دست آورده است. حاشیه بعدی در تاریخ پنجم رمضان ۱۳۰۶ ق درباره نیم دانگ از شش دانگ عمارت موروثی حاجی محمدباقر است که این ملک را هم محمداسمعیل (شوهر) فروخته و درعوض مصالحه ای صورت گرفته که در آن چهار شعیر از نود و شش شعیر یک باغچه به زن واگذار شده است. (شعیر: یک قسمت از شانزده قسمت دانگ را گویند و خود دانگ یک ششم زمین و ملک است و شعیر یک نود و ششم زمین است).