وصیت نامه و قیمومیت فرزند متعلق به میرزا عباس خان خواجه نوری، فرزند میرزا نبی خان در سن پنجاه سالگی؛ او وارثین خود را همسرش فاطمه خانم (دختر شیخ عبدالله)، دختر هجده ساله‌‌اش، قدس ایران، و یک پسر مجنون به نام مهدی خان ملقب به جهان شاه و فعلا مدعو به جواد خان معرفی می‌کند و فاطمه خانم را به وصایت خود و قیمومت فرزند مجنونش، جواد خان، معین و منصوب کرده است. در ادامه توضیح می‌دهد که چون مقدار عمده‌ای از جهیزیه همسرش فاطمه خانم در خانه وی تلف شده، اثاث البیت خود شامل ظروف، فرش، و غیره را به فاطمه خانم منتقل کرده است. ماترک میرزا عباس خان در این تاریخ منحصر به چهار باب خانه‌های واقع در مشهد و مطالباتی است که اسناد و قبوض بعضی از آنها را دارد به علاوه مال الاجاره خانه‌های مشهد که آقا میرزا جواد دریافت داشته و تاکنون نپرداخته است. مطالبات برادر میرزا عباس خان، میرزا هدایت خان محتشم، از حاج مشیراعظم و اعظام السلطنه و دیگران هم که به او منتقل شده بوده، بنا به این وصیت نامه، به فاطمه خانم منتقل می‌شود. قروض میرزا عباس خان (در حدود هشت هزار ریال)، به علاوه مبلغ پنج هزار ریال مهریه فاطمه خانم و پنج هزار ریال طلب قدس ایران، در مجموع هجده هزار ریال باید از ماترک عباس خان پرداخته شود. ازبقیه ماترک، ثلث آن معین شود و تا حدود سه هزار ریال صرف کفن و دفن، ایام سوم، هفته، چله، و سال شود و در این مصارف بیشتر مردم فقیر و گرفتار را مقدم دارند. از ثلث مزبور، مبلغ پانصد ریال به گماشته عباس مهدی بیگ، اگر در قید حیات بود، تعلق گیرد و به هریک از خادم و خادمه و خانم گلین از قرار نفری دویست ریال بدهند و هرقدری که از ثلث باقی ماند بین فاطمه خانم و قدس ایران تقسیم شود. دو ثلث دیگر را بین سرکار خانم و دو ورثه دیگر تقسیم کنند و سهم جواد خان را که مجنون است قیم او تصرف نموده و اگر صلاح باشد ملکی خریداری شود یا معامله‌ای انجام شود که عوائد آن صرف لباس و خوراک او شود. پس از فاطمه خانم، قیمومت جواد خان بر عهده خواهرش، قدس ایران، خواهد بود. در ادامه، عباس خواجه نوری در تاریخ بیست و سوم آبان ۱۳۲۶ اظهار داشته که به دلیل تغییراتی در میزان املاکش به وجود آمده، مانند فروش خانه‌های مشهد به مبلغ چهل و چهار هزار ریال و خرید خانه در عباس‌ آباد، ضرورت تنظیم و تقیراتی در وصیت نامه ایجاد شده است.