[گزیده متن:] حضور حضرت علیه عزت السلطنه تلگراف حضرت علیه را در مسئله استرخاص زیارت کردم البته حالا که مرخص فرموده‌اند بیایید زیارت نموده برای ماه آینده اگر میل کردید مراجعت بفرمایید دیگر تعطیل به هیچ وجه نکنید به قدر امکان جمعیت را کم بردارید که بتوانید چهار روز بمانید اگر رفیع خان حال دارد تهیه تان را می‌بیند پس هم تا دو سه هزار تومان از بهاءالدوله به موجب این تلگراف خودتان بدهید و برای خرج و تهیه و کرایه مال قرض بکنید دستورالعمل هم با بیست و چند نفر باشید و چه قسم حرکت فرمایید می‌فرستم دیگر ابداً تردید نکنید خدا ما را این طور ذلیل و بدبخت خواسته که در عمر این سلطنت با همه امیدواری‌ها و آرزوها باید از خانه و زندگی پدر و مادرمان چشم بپوشیم در هر حال باید حتماً مبرور شاکر بود تلگراف سرکار در باب تعیین وکیل برای محاسبات را هم زیارت کردم دو سال است که من از فارس و اینجا می‌گویم من دیناری به مالیات فارس مداخله نکرده‌ام در این دو سال آنچه فریاد کردم کسی نشنید ناظم‌الدوله در صورتی که مبلغی مأخوذ کرده خودش حاضر و از من خیلی صاحب مکنت‌تر است می‌گویند تو طلبکار از ناظم الدوله باش طرف با دیوان باش نصیرالملک سندش پیش من ضبط است و هم تلگراف حضور حضرت صدارت کرده که مسئول مالیات فارس هستم و حساب و کتاب کلیتاً پیش اوست از من بدبخت می‌خواهند و مقصودشان این است بعد از این حرفها بگویند چون عبدالحسین حساب نداده و مالیات دیوانی را خورده حالا سه هزار تومان مواجب موروثی پدری او را بریدیم املاک او را ضبط کردیم همه قصد کلی و اصلی و آخری بعضی اشخاص عمل بیاید چه باید کرد التماس و التجاء و عرض حال بیش از دو سال بوده […] باید شاکر و راضی بود عبدالحسین