بسم الله والحمدلله والصلاة و السلام علی رسول الله صلی الله علیه و سلّم. اما بعد، فالباعث لتحریر هذه الورقة الوثیقة الشرعیّة این است: آن که حاضره گردید شاه زمان در حالت صحت نفس و کمال عقل بالطّوع و الرغبة، بنت امیرابراهیم ابن امیرعبدالصمد، نذر الله کرد آن چه اراضی آسمان زال و نخیلات آسمان زال و کنار و گز و طویه و حوض وکاله و مایتعلق بها و ینسب الیها فعلی هذا اراضی مذکوره و نخیلات کلاً و طرّاً نذر الله جناب آخوند ملا حسین ابن المرحوم آخوند حاجی عبدالله کرد به لفظ ایجاب و قبول و رؤیت و معرفت و تسلیم و تسلم. ایضاً حاضره گردید شاه زمان بنت امیرابراهیم [ابن] امیر عبدالصمد، زوجه آخوند ملا حسین ابن حاجی عبدالله، و ایضاً اقرار کرد و نذر کرد لله کل دو خانه، یکی نشیمن و یکی خانه پدری. زوجه مذکور جمع آن چه داشته باشد از مسینه و طلا و نقره و اسباب خانه جمله نذر الله ملا حسین کرد. و ملا حسین قبول نذر مذکور کرد. و ایضاً شاه زمان گفت که آن چه داشته باشم از رخوتات و مع ممرّ میاه شور و شیرین و تحت النّخیل از اراضی و خلال و بیاض و مایتعلق بها و ینسب الیها مع فاریاب تل[؟] و اراضی، آنچه تعلق به آن داشته باشد، اشیاء مذکوره جمله نذر الله زوج خود آخوند ملا حسین ابن حاجی عبدالله کرد، مع لفظ ایجاب و قبول نذر مذکور یعنی ملا حسین کرد و این دو کلمه جهت نذر نامچه قلمی گردید.