مصالحه نامه حاجی محمود تاجر خلف حاجی محمدحسین تاجر شیرازی در محضر شرع [نزد محمد بن محمدمهدی] مبنی بر فروش موازی سه دانگ شایع وافی کامل از جمله چهار دانگ از ششدانگه یک باب خانه واقعه در محله اسحق بیک من محلات دارالعلم شیراز محدود به: (خانه مشهدی علی رضای بقال، خانه حاجی حسین [ناخوانا]، خانه ورثه مرحوم حاجی احمد تاجر، شارع) […] و بقدرالحصة المرقومه […] بدون افراز شیئی از آن، به بی بی حواء بیگم بنت مرحوم آقا غلام رضا زوجه مشهدی حسن نداف شیرازی به ثمن مبلغ یکصد تومان وجه نقد فضی رایج الوقت شیراز با اسقاط جمیع خیارات شرعیه بهر اسم و رسم سوای خیار شرط توسط بایع مزبور و ضمن العقد شرط شد که هر گاه بایع مزبور مثل وجه ثمن موصوف را در ظرف یکسال تمام از تاریخ تحریر رد بسوی مشتری مزبور او من قام مقامه نماید مسلط شود بر فسخ مبایعه مزبوره و الا مبیع مزبور بات و لازم بوده باشد و بعد ذلک قبول مصالحه شرعیه نمود بایع مزبور از مشتریه مزبوره منافع و مداخل مبیع مزبور را در ظرف مدت مزبوره به مال المصالحه از قرار یک تومان و پنجهزار دینار وجه نقد جاری که ماه بماه مؤدی نماید و ضمن العقد شرط شد که در مدت مزبوره مطلق اخراجات لازمه مبیع مزبور الی مبلغ سی تومان که بوده باشد در عهده بایع مزبور بوده باشد و شرط شد که در مدت مزبوره فسخ مصالحه مزبوره تابع رد ثمن و فسخ مبایعه [ناخوانا] باشد و مشتریه مزبوره قبول مبایعه را نمود و متصدیه مصالحه مرقومه گردید وصیغه شرعیه بینهما جاری شد فی اول جمادی‌الثانی ۱۳۳۲ ق [مهر:] محمود شرح حاشیه آنکه زمان خیار مدت سه سال تمام از تاریخ تحریر موازی [تا خوردگی سند] سی و شش ماه هلالی بوده باشد بنا شد آنکه از [ناخوانا] فسخ مصالحه در ظرف مدت سه سال مزبور تابع رد [ناخوانا] و فسخ مبایعه می‌باشد و صیغه شرعیه باین نحو جاری شد و سایر مراتب بنحوی است که از متن مستقلا قلمی شده‌است و کان ذلک فی تاریخ [مهر:] حاجی محمود