مصالحه نامه فرخنده بیگم صبیه مشهدی محمد پیله ور شیرازی در محضر شرع مطاع انور دارالعلم شیراز مبنی بر فروش تمامی و جملگی و همگی عمارات و مشاعات ملکی اختصاصی خود بانضمام عمارات و مشاعات ملکی اختصاصی مصدق مزبور از خانه متذکر کلا از جمله کل ششدانگه یک باب خانه واقعه در محله درب شاهزاده منجمله محلات شیراز محدود به: (خانه مشهدی محمدحسین معمار، خانه حاجی میرزا اسدالله زارع، خانه آقا علی اکبر عطار، خانه آقا سید عبدالعظیم مولی و طویله مزبوره و به شارع) به تفصیل ذیل به ملا احمد سمسار شیرازی خلف مشهدی میرزا جواد تاجر پوست فروش به ثمن مبلغ پانصد تومان وجه نقد رایج المعامله جاری ایران، -ملکی اختصاصی خود بایعه مذکوره بتصدیق مصدق سابق الذکر عبارت است از نصف مشاع از تمامی یک باب ارسی [نوعی در] سه درکی [دربی] دو درب چین سه قسمتی رو به قبله بانضمام نصف از دو کوسواره واقعتین در دو جنب ارسی مذکور و نصف از تمامی صندوقخانه و کفش کَن وصل به ارسی مذبور و نصف از زیرزمین تحت ارسی مزبور بانضمام قدرالحصه آن از مشاعات خانه مزبوره بدون الاقرار ملکی اختصاصی مصدق مذکور بتصدیق بایعه مزبوره از خانه محدوده فوق عبارت است از یک باب اوطاق [اتاق] سه دربی رو به آفتاب بانضمام راهرو وصل به آن، بانضمام تمامی یک باب اوطاق دو دربی رو به آفتاب، بانضمام یک باب اوطاق یک دربی رو به آفتاب، بانضمام یک باب اوطاق زاویه وصل به قهوه خانه سه دربی مزبور، بانضمام قدرالحصه آن از مشاعات خانه مزبوره از فضا و حوض و چاه و مطبخ و بیت الخلا و سایر ملحقات بدون الاقرار - و در مجلس عقد بایعه مزبوره حواله شرعیه نمود به مشتری مذکور که تمامی مبلغ پانصد تومان ثمن مذکور را در وجه کربلایی میرزا محمدعلی مصدق مذکور فوق کارسازی نماید و مشتری و کربلایی میرزا محمدعلی مذکوران قبول نموده و مواجهه ثلاثه بعمل آمد و بعد ذلک کربلایی میرزا محمدعلی مزبور اعتراف صحیح شرعی نمود که مبلغ یکهزار و چهل تومان رایج مدیون به آقا ملا احمد مشارالیه هستم و مبلغ پانصد تومان از جمله یکهزار و چهل تومان مذکور را از بابت وجه حواله محسوب داشتم و ذمه آقا ملا احمد محال علیه از ثمن مذکور برای و ذمه کربلایی میرزا محمدعلی مزبور از مبلغ پانصد تومان از جمله یکهزار و چهل تومان مذکور بری و عری کردند و تتمه از مبلغ بدهی مصدق مدیون مزبور مبلغ پانصد و چهل تومان رایج است که بموجب تمسک علیحده بموغه [بموقع] آن باید کارسازی و مهم سازی نماید و اسقاط جمیع خیارات شرعیه در سوای خیار شرط نمود بایعه مذکوره و ضامنه درک کاشف فساد گردید و کذلک ضامن درک و کاشف فساد گردید کربلایی میرزا محمدعلی مصدق مزبور که عند ظهورالفساد از عهده برآیند و ضمن العقد شرط شد در صورتی که بایعه مزبوره او من یقوم مقامها مثل کل ثمن موصوف را از تاریخ تحریر بعد از انقضاء مدت دو ماه تمام عددی در ظرف مدت ده یوم تمام کند رد بسوی مشتری مشارالیه او من یقوم مقامه نماید مسلط گردد بر فسخ مبایعه مذکوره والا بیع مذکور بات و لازم و تمامی مبیع موصوف باتاً ملک طلق و حق صدق مشتری مذکور گردد و ضمن العقد شرط شد که منفعة مدت مذکوره مبیع موصوف بجهت خود بایعه و مصدق مذکوران باشد و کذلک شرط شد که اخراجات مبیع موصوف در مدت مذکوره کائنا ما کان بعهده بایع مزبوره باشد و به جمیع مراتب مسطوره فوق صیغه شرعیه بینهما بالعربیه و الفارسیه ایجابا و قبولا جاری و ساری گردید و مصححات بعمل آمد. صرف لفظ کفش کن در آخر سطر چهارم در تحت خط اول و اصلاح لفظین آقا ملا در سطر یازدهم صحیح است و کان وقوع ذلک الامر فی ۷ شعبان ۱۳۳۸ ق مهر: میرزا محمدعلی [در انتهای سند] [حاشیه سند:] - خلاصه مافی الصدر آنکه حضور بهم رسانید آقا ملا احمد مشتری مرقوم در متن و از روی رضا و رغبت تام و تمام مصالحه صحیحه شرعیه نمود به مشهدی علی آقا خلف محمدتقی/محمدنقی خان شیرازی تمامی و جملگی مبیع بات مرقوم مشروح در متن را کائنا ما کان بدون استثنائی از آن بانضمام مطلق حقوق مصالح مرقوم از بابت اجرت [کمرنگی حروف] مبایعه الی هذه الساعه کلا به مال المصالحه مبلغ پانصد تومان وجه نقد رایج مقبوض مصالح مرقوم در مجلس عقد و مصالح محترم احتیاطا عموم خسارات شرعیه را در مصالحه مزبوره سیما الغبن ساقط نمود و ضامن گردید که عند ظهورالفساد من قبله از عهده برآید و مصالح له قبول نمود و صیغه جاری شد فی ۷ صفر ۱۳۳۹ ق - بسم الله تعالی و له الحمد مراتب مرقوم صدر در موازی نه سطر تمام بر حسب اعتراف آقا ملا احمد مصالح مرقوم صحیح است و قد جرت الصیغه فی ۶ صفر ۱۳۳۹ ق