[گزیده متن، سند اول:] حاضره شد مسمات رضوان بنت مرحوم حاجی فیروز زوجه حاجی رمضان علی متصدی بیع شد و فروخت به عقد مبایعه خیاریه شرطیه شرعیه به حاجی رمضان علی مزبور زوج خود ولد مرحوم کربلایی علی تمامی و همگی و جملگی یک دانگ شایع وافی کامل از جمله کل ششدانگه یکباب خانه واقع در اراضی خندق خارج دروازه من محله سنگ سیاه متصله از حدی بخانه مسمات زری، از حدی به خانه نصرالله، و ازحدی به کاروآن سرای [کاروانسرای] حاجی عباس ترکمان با جمیع متعلقات و منضمات بدون افراز شیئی از آن به ثمن مبلغ سی تومان وجه نقد رایج المعامله شیراز مقبوض بایعه مزبوره در مجلس عقد مبایعه دفعة واحده بایع مزبوره اسقاط جمیع خیارات در مبایعه سوای خیار شرط را و ضامنه تمامی مبیع موصوف گردید که عندظهور الفساد از عهده برآمده باشد غبنا ام منفعتا بسوی مشتری مزبور او من قام مقامه و صیغه جاری شد و ضمن العقد شرط شد که هرگاه بایعه مزبوره از حال تحریر لغایت مدت سه سال تمام که عبارت از سی شش [ماه] قمری بوده باشد درعرض مدت مزبور رد تمامی مثل ثمن نماید بسوی مشتری مزبور او من قام مقامه مسلط بر فسخ مبایعه بوده باشد والا ملک طلق و حق صرف مشتری مزبور بوده باشد وکان وقوع ذلک فی هفتم شوال ۱۳۳۹

[سند دوم نسخه دیگری است از سند اول]

[گزیده متن، سند سوم:] حاضره شد مسمات رضوان زوجه مشهدی [ناخوانا] بنت مرحوم فیروز متصدی بیع شد و فروخت به عقد مبایعه خیاریه شرطیه و شرعیه به حاجی رمضان علی [ناخوانا] ولد مرحوم کربلایی علی تمامی و همگی و جملگی موازی دو دانگ و نصف دنگ شایع وافی کامل از جمله عرصه و اعیان کل ششدانگه یکباب خانه واقعه در محله سنگ سیاه متصله از حدی بخانه حاجی عباس ترکمان و از حدی بخانه زری و از حدی بخانه نصرالله و از حدی به شارع عام با جمیع متعلقات و منضمات به ثمن مبلغ پنجاه و پنج تومان وجه نقد رایج المعامله شیرازی مقبوض بایعه مزبوره در مجلس عقد مبایعه دفعة واحده، بایعه مزبوره اسقاط جمیع خیارات در مبایعه سوای خیار شرط را [نمود] و ضامنه تمامی بیع موصوف گردید که عند ظهور الفساد از عهده برآمده باشد و صیغه جاری شد، ضمن العقد شرط شد که هرگاه بایع مزبور از حال تحریر لغایت مدت هجده ماه تمام در عرض مدت مزبور رد مثل ثمن را نماید بسوی مشتری مسلط بر فسخ مبایعه بوده باشد والا ملک طلق و حق صرف مشتری بوده باشد. قبول اجاره نمود بایعه از مشتری مزبور تمامی مبیع موصوف را در مدت زمان خیار بمال الاجاره از قرار ماهی مبلغ یک تومان وجه نقد که ماه به ماه کارسازی نماید فی هجدهم شهر شعبان المعظم ۱۳۴۱

[گزیده متن، سند چهارم:] حاضره شد مسمات رضوان بنت مرحوم حاجی فیروز زوج حاجی رمضان علی، متصدی بیع شد و فروخت به عقد مبایعه خیاریه شرطیه شرعیه به حاجی رمضان علی مزبور زوج خود ولد مرحوم کربلایی علی سقاء تمامی وهمگی و جملگی عرصه و اعیان دو دانگ شایع وافی کامل از جمله ششدنگه [ششدانگه] یک باب خانه واقعه در اراضی خندق من محله سنگ سیاه متصله از حدی به سرای حاجی عباس ترکمان، از حدی بخانه حاجی عباس مزبور، از حدی بشارع منسده، و از حدی به خانه مشهدی [ناخوانا] نداف با جمیع متعلقات و منضمات بدون افراز شیئی از آن به ثمن مبلغ سی و پنج تومان وجه نقد رایج المعامله مقبوض بایع مزبور، بایعه مزبوره اسقاط جمیع خیارات در مبایعه سوای خیار شرط را نمود و ضامن تمامی مبیع موصوف گردید که عند ظهورالفساد از عهده برآمده باشد و صیغه جاری شد و ضمن العقد شرط شد که هر گاه بایع مزبور از زمان تحریر لغایت مضی مدت دو سال تمام که عبارت بیست چهار ماه قمری بوده باشد، در عرض مدت، رد مثل ثمن موصوف نماید بسوی مشتری مزبور مسلط بر فسخ مبایعه بوده باشد والا ملک طلق و حق صرف مشتری بوده باشد و مخارج مبیع موصوف در عرض مدت مزبور الی پنجاه تومان وجه نقد در عهده بایع مزبور بوده باشد. توضیحا آنکه خانه مزبور دو دانگ نصف دانگ به بیع خیاری مشتری مزبور خریده است از بایع مزبوره به ثمن مبلغ [ناخوانا] پنج تومان وجه نقد و یک دانگ آن را خریده به بیع خیاری به ثمن مبلغ سی تومان وجه نقد رایج از قرار دو طغرا سند بیع شرطی علاهده که به عبارت اخری پنج دانگ و نصف دانگ به بیع خیاری مشتری مزبور خریده است وکان وقوع ذلک نهم شوال ۱۳۴۳