گزیده متن: «مصالحه نامه آقا میرزا محمدحسن پیله ور شیرازی خلف حاجی میرزا بابای شیرازی مبنی بر مصالحه تمامی و جملگی و همگی مطلق هرگونه حقی و قومی که می‌داشت در خصوص مخلفات و متروکات مرحومه مغفوره فاطمه سلطان بیگم والده خود مصالح مزبور صبیه مرحمت پناه حاجی سید محمد شیرازی و از تمامی و جملگی و همگی موازی دو دانگ مشاع وافی از کل ششدانگه یک باب خانه معینه واقعه در محله سوق السطر محدوده بحدود اربعه “«خانه مشهدی محمداسمعیل سلمانی، خانه کربلایی محمدجعفر حداد، خانه حاجی حسین طباخ، به کاروان سرای ورثه مرحوم آقا فتح الله خباز و برخی به شارع منسده عام» بقدرالحصه از جمیع متعلقات و منضمات و کافه ملحقات و مضافات از فضا و چاه و [ناخوانا] و بیت الخلوه و دالان و درب و درب گاه و ممر و مدخل و جدران بدون استثنایی از آن که حسب الارث از مرحومه فاطمه سلطان والده مصالح مزبور انتقال یافته است به مصالح مذکور، به آقا میرزا زین العابدین خلف مرحمت پناه حاجی محمدحسن شیرازی به مال المصالحه مبلغ یکصد و بیست تومان وجه نقد از قرار روپیه ۲۴ نخودی یکهزار دینار و مقدار یکسوقه گندم بوزنه المان کلا مقبوض مصالح مزبور فی مجلس العقد دفعة واحده باعترافه الشرعی و مصالح مزبور دانسته و فهمیده اسقاط جمیع خیارات را در مصالحه مزبوره سوای خیار الغبن را نمود و ضامن گردید که عندظهور الفساد کلا ام بعضا غبنا او منفعة از عهده برآید و بعد ذلک مصالح مزبور دانسته و فهمیده از روی رضا و رغبت تمام هر گونه حقی که می داشت در غبن مصالحه مزبوره فوق هر چند الی مبلغ هزار تومان که بوده باشد کلا طرا را مصالحه شرعیه نمود به آقا میرزا زین العابدین مصالح له مزبور به مال المصالحه معینه یکصد دینار نقد و مقدار یکسوقه گندم بوزنه المان مقبوض مصالح مزبور و مصالح مزبور دانسته غبن در مصالحه را ولو کان فاحشا بل افحش اسقاط نمود و ضامن گردید که عند ظهورالفساد از عهده برآید و حاضر گردید مصالح له مزبور و قبول نمود و صیغه جاری شد فی ۲۳ رمضان ۱۳۲۶ [چند خط انتهای سند به دلیل پارگی موجود نیست] »