[گزیده متن:] اولا دعوی مدعی را کاملا تکذیب می‌نمایم و بحکم فقره ۲ (از ماده ۳۶۴) مدعی را صالحه از جهة اقامه این محاکمه نمی‌دانم بواسطه آنکه سابقا این محاکمه در تاریخ یکم جمادی‌الاولی ۱۳۳۲ ق بشرح عریضه نمره ۴۱۳ اقامه شده و مطرح مذاکرات بوده و تقاضا از محکمه محترمه می‌نمایم که از وکیل محترم مدعی سوال فرمایند که آیا تصدیق دارند یا تکذیب و اگر خدای نخواسته تکذیب دارند مقرر شود که مدیر دفتر دوسیه فوق را به محکمه محترمه حاضر نمایند که صدق عرض موکل حقیر به محکمه ظاهر شود (و بحکم ماده ۷۵۶) و خواطر [خاطر] محکمه محترم تذکر میدهم که اموری که به صلح می‌گذرد بکلی قطع و تمام شده محسوب است و طرفین و وراث و قائم مقام آنان دیگر بهیچوجه نمی‌توانند امور مزبوره را از سر بگیرند در صورتی که موکل مدعی و قیمه و والده و همشیره‌های ایشان در محضر حجةالاسلام آقا سید جعفر حاضر شده‌اند و مصالحه نمودند مطلق حقوقات حقوقی خودشان را به موکل حقیر و محکمه محترمه حکم صادر فرموده‌اند در تحت نمره ۶۱ دیگر مدعی حق اقامه دعوی به سوی موکل حقیر ندارد و در ذیل مصالحه نامچه مذکور است که این حجره بین تمام ورثه باشد.