مدعی: آقا میرزا زین‌العابدین خلف مرحمت پناه حاجی محمدحسن شیرازی مدعی‌علیه: حاجی محمود تاجر خلف مرحمت پناه حاجی محمدعلی تاجر شیرازی مدعی‌به: چندی قبل مرحومه حاجیه زیورسلطان خانم صبیه مرحمت پناه حاجی محمدحسن تاجر معروف به صالح زوجه دائمه مدعی مزبور به رحمت ایزدی پیوسته و از جمله وارث شرعی آن مرحومه، مدعی مزبور است و از جمله متروکات مرحومه مزبوره تمامی و همگی و جملگی موازی پنج سهم از جمله پانزده سهم از جمله دو دانگه من جمله کل شش دانگه قریه علی آباد ظهیرک واقعه در سمت شیب بازار که در محل وقوع عند اهالها مستغنی از تحدید و توصیف است که به اجاره مدعی‌علیه مزبور است باید نصف از مال‌الاجاره سهمیه مرحومه حاجیه زیورسلطان خانم مزبوره را از شلتوک و غیره از حین فوت مرحومه مزبوره الی حال تحریر در وجه مدعی مزبور کارسازی نماید و خود را بری‌الذمه نماید. جواب مدعی‌علیه مزبور آنکه شلتوک حصه مرحومه مزبوره را در وجه وراث شرعی آن مرحومه کارسازی نموده‌ام بموجب قبوضات علی حده بهیچ وجه من‌الوجوه دیگر مدیون نمی‌باشم و وراث شرعی آن مرحومه که شیخ غلام‌رضا و سه نفر همشیره آن و زوجه حاجی نصرالله تاجر بوده باشد مصر در گرفتن شلتوک حصه مرحومه مزبوره هستند و مدعی‌علیه علم و اطلاع از زوج بودن مدعی نداشته و ندارم که وارث هست یا نه. سوال مدعی از سایر ورثه مرحومه مزبوره اولا آنکه شلتوکی را که حاجی محمود مدعی علیه می‌گوید گرفته‌اید یا نه[،] ثانیا آنکه در باب زوجیت مرحومه حاجیه زیور سلطان مزبوره نسبت به مدعی مزبور جناب آقا شیخ غلام‌رضا و سه نفر همشیره ایشان هُنّ ربابه سلطان و صغری سلطان و قمرخانم ولدان مرحمت پناه کربلایی محمدکاظم قنادی و حاجی نصرالله تاجر و زوجه ایشان صاحب سلطان علم و اطلاع کامل به زوجیت مدعی دارند و عالم به حقیقت مدعی هستند. جواب حاجی نصرالله مزبور اصالة و وکالة از جانب صاحب سلطان زوجه خود و آقا شیخ غلام رضا مزبور اصالة لنفسه و وکالة از جانب ربابه سلطان و صغری سلطان و قمر خانم مزبورات همشیره‌های خود گفته شلتوک مزبور حق خودمان بوده از حاجی محمود مزبور گرفته‌ایم و علم و اطلاع از زوجیت و حقیت مدعی مزبور نداریم. [حاشیه سند:] قلمی میشود که جناب حاجی نصرالله و زوجه ایشان صاحب سلطان و جناب شیخ غلام‌رضا و سه نفر همشیره ایشان هن رباب سلطان، صغری سلطان و قمر خانم مزبورات باید اولا اتیان به عین نفی‌العلم بجهة میرزا زین‌العابدین نمایند و بعد از اتیان به عین نفی‌العلم مدعی مزبور مدعی به خود را ثابت شرعی نمایند. ۲۸ ربیع‌الثانی ۱۳۲۸ ق [مهر: سید محمد مجتهد]