مصالحه نامه آغا بیگم بنت مشهدی سید علی زوجه مشهدی میرزا عباس شیرازی در محضر شرع مطاع و در کمال عقل و شعور و رضا ورغبت […]، با آقا مشهدی محمود وش فروش شیرازی خلف مرحوم کربلایی محمدرضا مبنی بر فروش تمامی و جملگی موازی نصف دانگ مشاع کامل واقعی از جمله کل ششدانگ یک باب خانه واقعه در محله اسحق بیک من محلات دارالعلم شیراز محدوده از حدی به خانه میرزا علی اکبر فسائی و از حدی به خانه ورثه سلیمان خان جهرمی و از حدی به تیمچه حاجی آقا خان و از حدی به [ناخوانا] بازار و بقدرالحصه نصف دانگ مزبور از جمیع متعلقات و منضمات و کافه ملحقات بدون افراز شیئی از آن به ثمن مرضی الطرفین قدره عن [ناخوانا] مبلغ هجده تومان وجه نقد فضی تبریزی از قرار روپیه ۲۴ نخودی عددی یکهزار دینار تمام و کمال از اوض [عوض] شرعی مشتری مزبور مقبوض بایعه مزبوره در ضمن عقد دفعة واحدة باعترافه الشرعی مبایعه مزبوره اسقاط کافه خیارات شرعیه در مبایعه مزبوره حین العقد ولو کان فاحشا بل افحش ولو بقدر الثمن المزبور را نمود و ضامن درک و کاشف فساد گردید که عند ظهورالفساد کلا ام بعضا غبنا ام منفعتا از عهده برآید و مشتری مزبور قبول نمود و صیغه صحیحه شرعیه جاری و ساری شد و بعد ذلک مسمات بایعه مزبوره اقرار و اعتراف صحیح شرعی نمود براینکه بهیچ وجه من الوجود حقی و ادعائی و گفتگوئی به مشهدی محمود مزبور چه از بابت خانه مزبوره و چه از بابت غیر خانه ندارد و چنانچه ادعائی به مشهدی محمود مزبور نماید باطل و عاطل و از دعاوی کاذبه غیر مسموعه است ۱۶ جمادی‌الثانی ۱۳۲۱ ق