[گزیده متن:] گواهی بدهی آقا میرزا حسن علی نجل مرحمت پناه آقا میرزا محمدحسین شیرازی و ماهرخ سلطان بنت مرحمت پناه حاجی میرزا محمدجواد شیرازی زوجه دائمه مرحمت پناه میرزا محمدحسین مذکور فوق به مبلغ پنجاه تومان وجه نقد رایج روپیه ۲۴ نخودی عددی یکهزار دینار به کربلایی محمود دوخته‌دوز شیرازی خلف مرحمت پناه محمداسمعیل شیرازی که انشاءالله مدیونان مزبوران تمامی مبلغ مزبور را از زمان تحریر لغایت سه سال تمام بالمناصفه در وجه صاحب طلب مؤدی و مهم سازی نمایند و مدیونان به رهن گذارند نزد صاحب طلب، تمامی و جملگی و همگی عرصه و اعیان موازی یک باب اوطاق [اتاق] چهار دربی پشت به قبله مع صندوقخانه و کفش‌کن وصل به آن از جمله کل ششدانگه یک باب خانه معینه مشخصه واقعه در محله بالاگذر من محلات دارالعلم شیراز محدود به حدود اربعه: (خانه آقا میرزا ابوالقاسم، خانه مشهدی میرزا، خانه مرحوم حاجی محمدعلی خان، شارع) با جمیع متعلقات […] بقدرالحصه از کل ششدانگه مشاعات خانه مزبوره کائناً ماکان بدون استثناء و افراز شیئی از آن ملکی اختصاصی متصرفی راهنان مزبوران [ناخوانا] که رهن شرعی منفک نشود الا [ناخوانا] و بعد ذلک راهنان مزبوران دانسته و فهمیده متصدی صلح شدند تمامی و همگی منافع و مداخل عین مرهونه را در مدت مزبوره مصالحه صحیحه شرعیه ملیه صریحه اسلامیه اثنی عشریه نمودند به مرتهن مزبور بمال‌الصلح مبلغ یکصد دینار وجه نقد فلوس سیاه بانضمام مقدار یکچهاریک [یک چهارک] قند ارسی بوزنه [ناخوانا] کلاً مقبوض خود مصالحان مزبوران بالمناصفه فی المجلس العقد المصالحة المزبوره [ناخوانا] واحده از [ناخوانا] و اقباض مرتهن مصالح‌له مزبور و مصالح‌له مزبور قبول مصالحه را علی النهج المرقوم بجهة خود نمود و صیغه شرعیه باالعربیه و الفارسیه ایجابا و قبولاً کما قرره الشارع الصادع جاری و ساری گردید. تحریراً فی دهم شهر ربیع‌الاول هزار و سیصد و سی [حاشیه سند:] مورخه دوم ذیحجه ۱۳۳۲ ق حاضر در محضر شرع شد کربلایی محمود مزبور مرقوم در متن و اقرار صحیح شرعی نمود که معامله مرقومه متن را بوکالت از طرف حاج علی محمد ولد مرحوم حاج محمدباقر دوخته‌دوز نموده‌ام و مبلغ مزبور متعلق به خود حاج علی محمد مزبور است. حاضر شد میرزا حسن علی شیرازی ولد مرحوم آقا میرزا محمدحسین شیرازی در محضر شرع واصالة و وکالة از طرف همشیره ابوینی خود خانم عذری وکیل مطلق و نایب مناب ملی خود گردانید حاجی علی محمد خلف مرحمت پناه حاجی محمدباقر مزبور در صدر را از حال تحریر لغایت مدت سه سال تام تمام در خانه مرهونه سکنی نماید و منافع و مداخل خانه را به نفع خودش مصالحه نماید به یکصد دینار وجه نقد و یکچارک گندم و صیغه شرعیه بالعربیه جریان پذیرفت فی سوم ذیحجه ۱۳۳۲ ق.