[گزیده متن:] فدایت شوم از سلامتی شما و نورچشمان عزیزم مسرور و خورسند شدم، گریزی از تقدیر خداوند نیست، زیاد بخودتان غصه راه ندهید که در دنیا دلسوز پیدا نمی‌شود، هردو خواهرم بفکر خودشان هستند، از درد سینه و زکام رنج می‌برم، در مساله مسافرت به [ناخوانا] که باتفاق رفته‌اید خوب بود در مسافرت طهران هم به [ناخوانا] همراهی شده بود که همراه عباس علی نام [ناخوانا] نروند در هر صورت من که خجالت دارم. بعد از پنجاه و دو سال که از عمرش می‌گذرد به خیال شوهرکردن می‌افتد، اگر ملاحظه ایشان را نداشتم مدتها بود مثل سایر عیالها که گرفتم کرده بودم بدانید هنوز محبت قلبی باقی است از بس ناشکری کردند خداوند این قسم جدایی انداخته اگر یک نفر دلسوز داشتم یک روز در شیراز توقف نمی‌کردم. این جزئی علاقه که دارم نمی‌دانم بدست کی واگذار کنم خیلی تنها و بی‌کس شده‌ام. نورچشمان عزیزم را دیده‌بوسی نمایید. مرا از خودتان بی‌خبر نگذارید ببینم چه وقت مقدر می‌شود که انشاءالله ملاقات شود. عیال چندین ساله عاقله بنده [ناخوانا] می‌رود تهران و مراجعت می‌کند پس بدانید حق با بنده است اینها همه از شدت محبتی است که به رکن‌السلطان دارند، چوب نارنج را تا عید با مکاری می‌فرستم مثلا همشیره محترم به مرتضی خان بلور فروش پیغام می‌دهد به فلانی بگویید می‌خواهم شوهر کنم نفقه بمن نرسیده حکم طلاق دارم نمی‌دانم آن مجتهدی که این مساله را باو تعلیم داده کیست من سند از او دارم که هرقدر مسافرت او طول بکشد مخارج ندارند زیرا که بمیل خودشان به اصفهان آمدند در هر صورت درست می‌شود [ناخوانا] زمان ملاقات در مسئله ضررهایی که وارد آمده غصه نخورید مال دنیا به دنیا می‌ماند بجان عزیزت در این مدت پنج‌ساله حساب کرده‌ام [ناخوانا] تومان بمن ضرر وارد آمده که زمان حضور انشاءالله شرح خواهم داد خدا بزرگ است سر باشد کلاه بسیار است زیاده فدای شما