[گزیده متن:] اجاره‌نامه‌ای [در محضر شیخ احمد بن علی] مبنی بر اجاره دادن تمامی و همگی و جملگی عرصه و اعیان کل ششدانگه یک باب خانه واقعه در حندق من محلات سردزک محدود به: (کاروانسرای حاجی عباس ترکمان، خانه ورثه مرحوم مشهدی آقای نداف، خانه زری و حاجی عباس مزبور، خانه شکرالله مکاری، شارع عام) با جمیع متعلقات و منضمات از عمارات فوقانی و تحتاتی […] توسط حاجی رمضان علی بقال ولد مرحوم کربلایی علی سقاء به زهراء بنت مرحوم حاجی بلال و بی‌بی نساء بنت مرحوم کربلایی محمدعلی زوجه مرحومه حاجی بلال مزبور از حال تحریر لغایت مدت یکسال تمام بمال‌الاجاره از قرار ماهی مبلغ یک تومان وجه نقد که مستاجرهای مزبور در وجه موجر مزبور ماه به ماه کارسازی نمایند و از عهده برف اندازی و نصب میراب و ازاله خاکروبه و تنقیه بئر و بالوعه و بام غلطان برآیند و ضمن‌العقد شرط شد که چنانچه در ادای مال‌الاجاره هر ماهی به قدر ده یوم بعد از آن کوتاهی و مسامحه نمایند و نرسانند اختیار فسخ بقیه زمان با موجر مزبور بوده باشد و نیز شرط شد که چنانچه خدای نخواسته مستاجرهای مزبوره عین ما استوجره اسباب معصیت و خلاف شرع فراهم آورند اختیار فسخ بقیه زمان بجهة موجر بوده باشد و نیز حاظره [حاضره] گردید بی‌بی زهرا و قبول اجاره را اصالة از جهة خود و وکالتآ از جانب بی‌بی نساء مزبور نمود و صیغه شرعیه بینهما جاری و ساری و واقع شد؛ اصلاح لفظ فسخ در سطر هشتم فوق صحیح است و کان وقوع ذالک فی پانزدهم شوال یکهزار وسیصد و چهل و سه ق