[گزیده متن:] مصالحه نامه حاجیه بی بی گوهر زوجه مرحمت پناه حاجی غلام حسین رزاز و حاجیه بی بی زیورسلطان زوجه حاجی محمد تاجر معروف به علاقه بند بنتان مرحمت پناه حاجی محمدحسن مشهور به صالح شیرازی، و آقا شیخ غلام رضا و قمر خانم و ربابه سلطان وصغری سلطان ولدون صلبی مرحوم آقا محمدکاظم قناد شیرازی بطنون مرحومه بی بی خانم ماه صبیه مرحمت پناه حاجی محمدحسن مزبور مبنی بر مصالحه مداخل و منافع سنوات ثلاث [ناخوانا] تنگوزئیل و سیچقان ئیل و اودئیل […] که به عبارة اخری ارتفاع سه حاصل شتوی و سه محصول صیفی و زمستانه بوده باشد در تمامی و جملگی موازی نصف مفروز معین حصه مختصه از کل ششدانگه هر یک از چهار قطعه اراضی زراعت کار موسومات به خلد برین و کود قارخانه واقعات در خارج باغ شاه دارالعلم شیراز (بدین موجب: حاجیه بی بی گوهر پنج سهم، حاجیه بی بی زیورسلطان پنج سهم، شیخ غلام رضا، قمرخانم، ربابه سلطان و صغری سلطان علی طریق الارث پنج سهم) به حاجی علی اکبر تاجر خلف مرحمت پناه آقا ابوطالب تاجر نمازی بدین موجب: اراضی خلد برین دو قطعه هجده فیمان، اراضی کود قارخانه چهارده فیمان – که اراضی خلد برین متصله است از قبله به شارع، از جنوب به اراضی صبا، از جنوب به اراضی حاجی میرزا محمدباقر، از شمال به جدول خیرات؛ و اراضی کود قارخانه متصله است از قبله به اراضی حاجی میرزا محمدعلی از صبا به جدول اراضی پشت باغچه – هریک با جمیع متعلقات منضمات از مجاری و مشارب و ممار و جداول و سایر مضافات بانضمام شرب تابعه مترتبه بر آنها […] به مال‌المصلح از قرار سالی مبلغ چهل و پنج تومان تبریزی نقد روپیه ۲۴ نخودی عددی یکهزار دینار و سالی مقدار یکصد من پیاز و مقدار بیست و پنج من بادنجان ترشی کلاهما بوزنه [ناخوانا] تحویل [ناخوانا] دربخانه مصالحون هر یک بقدرالحصه که انشاءالله تعالی مصالح له مزبور مال‌الصلح مزبور را در هر سند نقدی [ناخوانا] سه قسط مساوی از اول برج ثور الی برج عقرب هر دو ماهی مبلغ پانزده تومان در وجه مصالحون مزبورن بقدرالحصه مؤدی نماید و پیاز و بادنجان مزبور را در اول برج میزان هر سنه کارسازی نماید و ضمن العقد شرط شد که در مدت مزبور خراج و صادریات و متوجهات دیوانی و مالیات دیوانی بهر اسم و رسم که از دیوان اعلی حواله و اطلاق شود و صادر زراعتی و جاروب و مرددالاع و مطلق مخارج ملکی و ملکی از بذر و [ناخوانا] زراعت و آلات فلاحتی تمام و کمال در هر سنه الی مبلغ یکصد تومان که بوده باشد در عهده مصالح له مزبوره بوده باشد و رجوعی به مصالحون مزبورون ندارد و مصالح له مزبور قبول مصالحه را علی النهج المرقوم بجهة خود نمود و صیغه شرعیه بالعربیه و الفارسیه جریان یافت فی غره ربیع الثانی ۱۳۱۶ ق