در قبال اظهارات واهی ورثه مرحوم حبیب الله فرنگیس و غیره بطرفیت اینجانب نسبت بدعوی اجرت المثل مدت تصرفی مرحوم حبیب الله مزبور در خانه که محکوم به حکم بوده بشرح زیر خاطر نشان هیات دادگاه می‌نماید: دعوی که از طرف اینجانب علی اکبر جرئت و محمود آقا بطرفیت حبیب الله و سپس بعد از فوت مرحوم مزبور علیه ورثه او تعقیب شده به عنوان اجرة المثل زمان تصرفی مرحوم مزبور در خانه است و بدیهی است وقتیکه اصل موضوع یعنی حکم مالکیت نسبت به ماهیت آن صدور یافته باشد اظهار به اینکه آیا کمیت و کیفیت دعوی خسارت و اجرة المثل چیست بسته بسنجیدن مدت تصرفات سابق و غصب آن در استمرار تصرفات تا حین تخلیه ید بوسیله حکم و اجرائیه میباشد پس حرفی که فقط در اینجور کارها دفاع از دعوی محسوب می شود اظهارات راجع به مدت تصرف و کمیت اجرة المثل است و چون هر دو این موضوع در آنجا مدلل است نمی توان اعتراض دیگری بحکم وارد شناخت اما اولا منافع و اجرت المثل که به گواهی کارشناسان از حیث سنجش میزان کل و محکومیت محکوم علیهم در خصوص معینه بیمورد بودن اعترافات واهی را محرز می دارد و اما راجع به مدت تصرفات حبیب الله در رقبه مورد تخلیه سرمد و عاصبت حبیب الله معین و ختم آنهم که بوسیله دائره اجرا تخلیه شده نیز روشن است و چون رقبه مورد تخلیه به اظهار طرف در سهم ایران خانم با اینکه اساسا این اظهار هم مدلل نبوده معهذا کسر و احتساب موقع مطالبه منظور شده موردی برای ترتیب اثر دادن این اظهار اولا چون بلا دلیل است ننموده و ثانیا با توجه بمطالبه مدت ومقدار مدعی به حیث محکوم به حقیقی بنا به اظهار طرف بعد از تأیید حکم در دادگاه استیناف اصفهان قابل دفاع نبوده است و چون این دعوی اساسا یکی از دعوی است که قانون گذار آنرا متفرع بر اصل موضوع قرار داده باین معنی که چون دعوی خسارت و اجرت المثل فرع بر اصل تخلیه ید است و اصل آن بوسیله احکام دادگاهها محرز شده فرع آن بطریق اولی مسلم است و گفتگوی در مبدا تصرف و ختم آن با مراجعه به پرونده اجرایی موضوع از بین می رود وانگهی که حصهء که مدعی مستند به محکومیت اینجانب در دادگاههای استان اصفهان وغیره صدور یافته چون مصادف با اجراء تخلیه ید از خانه بوده و بعد از آن دعوی اجرت المثل شده است مورد مطالبه نسبت به مقداریست که حکم به نفع ماها صادر شده و مازادی که مطالبه نگردیده است که ایرادی وارد باشد و بازهم این موضوع از احتساب مدت تصرفی و گواهی کارشناسان و ختم تصرفات متوفی مزبور در حصه اینجانب کاملا مسلم می شود و اما دارای ترکه بودن جبیب متوفی و رسیدن آن به این ورثه نیز بواسطه همان پرونده مدلل است باین معنی که در پرونده مزبور طرف کوچک که محکوم به حکم بوده است مبلغ دو هزار تومان از طرف بزرگ که سهمی متوفی و ترکه او محسوب است طلبکار گردیده است بعلاوه املاک دیگر سهم از زردان و زرقانک دارا بوده است که مشارالیهم یعنی ورثه حبیب آنها را ثبت نموده اند در صورتی که این معنی را منکر باشید ممکن است گواهی نامه صادر شود تا از پرونده ثبتی رونوشت گرفته و تقدیم گردد بنابراین چون هیچیک از اظهارات ورثه مدلل به دلیلی نیست تأیید مددی را خواستاریم.