سواد مصالحه‌نامه‌ای مبنی بر فروش به عقد مبایعه صحیحه شرعیه شرطیه اسلامیه تمامی و جملگی و همگی کل ششدانگ یک باب خانه در محله اسحق بیک من محلات شیراز محدود به: (خانه ورثه مرحوم آقا مصطفای [مصطفی] خباز، خانه ورثه مرحوم آقا ملا محمدجعفر واعظ، خانه ورثه مرحوم کربلایی آقا کوچک بلور فروش، شارع عام) با جمیع متعلقات مشتمله بر عمارات و بیوتات عدیده تحتانیه و فوقانیه و مشاعات از فضا و چاه آب و حوض و باغچه و بیت الخلا […] بدون افراز شیئی از آن به ثمن مبلغ پانصد تومان وجه نقد فضی رایج‌الوقت شیراز که عشر آن پنجاه تومان است و مقبوض بایع گردید، توسط مشهدی علی آقای کوره پز ولد مشهدی حاجی تاجر شیرازی به آقا میرزا محمدحسین ولد آقا ملا احمد نیریزی با اسقاط جمیع خیارات شرعیه سوای خیار شرط و حسب‌الشرع ضامن است که عند ظهور الفساد از عهده برآید و ضمن القعد شرط شد که چنانچه بایع مزبور مثل وجه ثمن [ناخوانا] موصوف را بعد از مضی یکسال تمام از تاریخ تحریر ظرف مدت دو سال دیگر در محضر یک نفر از حکام شرع موثق علیه دفعة واحدة رد به سوی مشتری مزبور او من قام مقامه نماید مسلط شود بر فسخ مبایعه مزبوره والا مبیع مزبور بات و لازم و تمامی مبیع مزبور ملک طلق و حق صدق مشتری مزبور بوده باشد و مشتری مزبور قبول نموده و صیغه شرعیه جاری شد و بعد ذلک مشتری مزبور مصالحه صحیحه شرعیه نمود با بایع مزبور و منافع بیع مزبور را در ظرف زمان خیار به مال‌الصلح ماهی مبلغ ده تومان وجه نقد که ماه به ماه بدون عذر و مسامحه مؤدی نماید و ضمن العقد شرط شد که مطلق اخراجات لازمه مبیع مزبور الی سالی ششصد تومان که ضرور شود در عهده بایع مزبور بوده‌باشد و نیز شرط شد که در ظرف دو سال آخر در صورت رد مثل وجه ثمن و فسخ مبایعه اختیار فسخ مصالحه نسبت به بقیه زمان با بایع مزبور بوده باشد و مصالح له مزبور قبول نمود و صیغه شرعیه جاری شد و حاضره گردید خانم [ناخوانا] زوجه دائمه بایع مزبور بنت مرحوم کربلایی باشی کوره پز شیرازی و تصدیق بر صحت مبایعه و مصالحه مزبوره و اقرار بر عدم حقیقت خود از تمامی مبیع مزبور نمود فی التاسع و العشرین من شهر ربیع الثانی ۱۳۴۷ قمری مطابق ۲۲ مهر ۱۳۰۷ شمسی