نکاح نامۀ جان جان خانم، دختر آقا محمد اهل روستای کَروَن، و محمد کریم، پسر محمد علی طهرانی کَروَن؛ با مهریه سیصد تومان نقد فضی تبریزی روپیه محمد شاهی ۲۸ نخودی عددی هزار و صد و پنجاه [ناخوانا]. محمد کریم در ازای مال المصالحه دویست و شصت تومان نقد از بابت وجه مهریه، اقلامی را که شرح داده خواهد شد مصالحه کرد: شش حبه از جمله هفتاد و دو حبات روستای حورمنان از روستاهای اطراف با متعلقات، و یک جریب از باغی معین واقع در روستای مزبور، دو جریب از جمله یک درب باغ معین واقع در مزرعه دیون مشهور به باغ چهل جریب، نیم حبه از جمله هفتاد و دو حبه منبع و قنوات مزرعه موسوم به مزرعه گلشن آباد از مزارع روستای مزبور با همه توابع آن، و یک دانگ و نیم از شش دانگ یک باب خانه معین واقع در خارج قلعه روستای مزبور با همه متعلقات، خانه و بهاربند که مهریه عروس است، و باغچه در وسط خانه مزبور. همچنین داماد وعده داد حین القدره و الاستطاعه، در صورت مطالبه عروس و به شرط تمکین و بقاء زوجیت، دو دست رخوت زنانه ترمه و زری، دو دست رختخواب چیت فرنگی و قلمکار، ده من به وزن سابق مسینه آلات ظروف ساخته و پرداخته، یک نفر جاریه جوان حبشی، صد مثقال نقره منات، و پنجاه مثقال طلای احمر به وزن صراف از عین المال خود خریداری و تسلیم عروس کند و به عوض مهر او محسوب ندارد و عوض آنرا مطالبه نکند.