نکاح نامه شهربانو خانم بنت مشهدی علی و آقا قاسم ولد مشهدی حیدر با مهریه سی تومان بدین تفصیل: طلاآلات صراف پسند، مسینه آلات ساخته و پرداخته، تخته نمد فرش به وزن تبریز، رختخواب عمل اصفهان یک مفرش، یکدست رخوت ابریشمی، یکدست رخوت چیت فرنگی عمارت محل سکنا مشهور به عمارت کربلایی نصیر منجمله ششدانگ یک دانگ که محدود است به عمارت کربلایی محمد، ملک کربلایی محمدباقر، عمارت مشهدی اسماعیل، عمارت مشهدی علی ایضا عمارت مشهور به عمارت کربلایی نصیر منجمله ششدانگ یک دانگ که محدود است به عمارت مشهدی عباس، عمارت حاج محمدعلی، به شارع ازطرفین ملک واقعه در مدخل باغستان مشهور به ملک [ناخوانا] تملیکی والده زوج مزبور هفت قفیز محدود به ملک ابراهیم و قاسم، ملک مشهدی حیدر، [ناخوانا] ملک واقعه در مدخل شاه عسکری مشهور به ملک بوره ای نیم جریب محدود به ملک کربلایی فتح الله، ملک عباس، [ناخوانا]، ملک حاج علی اکبر باغ واقعه در مزرعه [ناخوانا] عباس حق [ناخوانا] یک قطعه باغ علی اکبر حصه زوج مزبور قیمت باغ و ملک مبلغ بیست تومان و [ناخوانا] حیدر زوج مزبور مصالحه نمود یک من نیم مسینه آلات و یک من نیم فرش نمد و یکدست رختخواب و یکدست چیت فرنگی و موازی دو دانگ عمارت منجمله ششدانگ عمارت مشهور به عمارت کربلایی نصیر، دو منصب قفیز ملک [ناخوانا] و نیم جریب ملک شاه عسکری را والده زوج مزبور و اب زوج مزبور مصالحه نمود به زوج مزبور آقا قاسم و عمارت کربلایی نصیر که در فوق یک دانگ نوشته شده جزء مهریه نیست تا واضح باشد [ناخوانا] زوج مزبور لازم و متحتم است که اشیاء مرقوم فوق را انتقالی والدین خود را و [ناخوانا] خود را جز مهریه زوجه حلیله خود نموده و علیها المطاوعه الزوج المزبور امید که مبارک و میمون بوده باشد. و بعد مصالحه نمود مشهدی حیدر اب زوج مزبور به زوج مزبور آقا قاسم موازی یک قفیز ملک با اشجار مغروسه آن در ملک شاه عسکری مشهور به ملک نوره ای که [ناخوانا] است سوای نیم جریب متن یک قفیز دیگر که جملتان شش قفیز بوده باشد و یک قفیز علیحده مشهدی حیدر مصالحه نمود به ولد خود بانضمام مسینه آلات و فروش و رخوت و رختخواب اشیاء متن و آقا قاسم یک قفیز را جزء مهریه زوجه خود نمود و صیغه بینهما جاری شد. [پشت سند:] در ۳ ذیقعده ۱۳۲۲ ق شهربانو با اشد رضا و رغبت تمام مصالحه صحیحه شرعیه نمود به زوج خود قاسم تمامت حقوق مافی القباله نکاحیه [ناخوانا] در ظهر کلا و طرا از مخلفات و رخوت و مهر و طلا و مسینه آلات و فروش و عمارت و باغ و ملک کما فی ظهر دون وضع شیئی منها به مال المصالحه صد دینار فلوس و یکچهاریک گندم موهوبین بشرط آنکه زوج وی را مطلقه و مرخصه نماید و هرگاه در ایام عده رجوع نمود تمام و کمال مافی القباله را بزوجه تسلیم نماید و صیغه جاری شد و مشهدی علی و والده‌اش مشهدیه خاتون تصدیق و امضا به مصالحه [ناخوانا] مرقوم نمودند و ملتزم و ضامن شرعی شدند که هرگاه من بعدها کسی بر فرض محال دعوی نماید از بابت قباله ظهر، مشهدی علی و والده اش از عهده برآیند. مُهرِ جان جان در حاشیه سند منقوش است.