نکاح نامۀ خدیجه سلطان خانم، دختر استاد محمد حسین صفار هرندی، و استاد عباس، پسر استاد اسماعیل صفار هرندی؛ با مهریه سه تومان و سه هزار دینار فضی روپیه ناصرالدین شاهی عددی یک مثقالی فی یک هزار دینار. به علاوه داماد با عروس به مال المصالحه سه هزار دینار از مهر و صد وزم به وزن سابق گندم کلخانی هرندی بر سر موارد زیر مصالحه کرد: بیست مثقال طلا آلات ساخته، بیست من به وزن تبریز مسینه آلات ساخته، سه دست رخوت زنانه دو دست ابریشمی و یک دست قلمکار اصفهانی، دو دست رخوت خواب یک دست قلمکار اصفهانی و یک دست چیت بروجردی، یک دست فرش از قالی و مسند و دو باهو [نمد کناره] که معادل پانصد تومان موصوف ارزش داشته باشد، نیم دانگ از خانه بزرگ و کوچک محل سکنای زوج مشهور به خانه داداش علی که از هر دانگی نیم دانگ بوده باشد با ملحقات، نیم دانگ از شش دانگ از هریک از انبارهای بزرگ و کوچک، نیم دانگ از شش دانگ دکان [ناخوانا] و نیم دانگ از شش دانگ دکان کزاز هر یک واقع در بازار جنب خانه مزبور، نیم دانگ از شش دانگ [ناخوانا] جنب دکان [ناخوانا] که هفت تومان موصوف از بابت کسر خانه و مبلغ چهل تومان موصوف از بابت قیمت آب و املاک، یک طاقه شال ترمه که موازی بیست و پنج هزار دینار [ناخوانا] مسند باشد، و یک دست اسباب حمام متعارف در قریه مزبور. توضیح آنکه چهار حبه از نیم دانگ خانه مزبور را با چهار حبه از انبار بزرگ و کوچک و دکان های مزبور هر یک چهار حبه والدین داماد به مال المصالحه صد دینار پول سیاه و ده مثقال نبات یزدی با داماد مصالحه کردند که او آن را با سایر اشیاء مذکور با عروس مصالحه کرده است.